Home » Verslag Za 1

Verslag Za 1

Zie ook: Uitslagen; Stand; Programma.
Standen: Periode 1; Periode 2; Periode 3

Flamingo’s maakt lelijke uitglijder

(Alkmaarsche Courant)
Flamingo’s is dit seizoen gewend om vooral veel te winnen, maar dit weekeinde maakte zij een lelijke uitglijder.

Flamingo’s verloor met 4-1 van Sporting Krommenie. Maurice Gijzen redde vlak voor tijd de eer met zijn dertigste competitietreffer, maar veel meer positiefs viel er niet te melden, stelde coach Dick Bleek. “Je hebt van die dagen. Gemakzucht, Onderschatting. zeg het maar.”

SportKb

Hij zag zijn team evengoed nog veel kansen krijgen, maar met een 2-0 achterstand gaan rusten. In de tweede helft probeerden de Alkmaarders nog iets te forceren. “Maar het mocht niet baten en we werden simpel naar 4-0 gecounterd. Hopelijk zijn we volgende week beter bij de les.”

Dan staat immers de derby tegen AFC’34 op het programma. Die hadden echter ook een slechte beurt en waarin Flamingo’s zeker is van nacompetitie, zouden de stadgenoten nog wel eens helemaal buiten de boot kunnen vallen.


Flamingo’s niet in problemen

(Alkmaarsche Courant)
Nacompetitie is waar Flamingo’s zich momenteel op richt, maar eerst moeten er nog wat reguliere competitieduels gespeeld worden. Zoals tegen Kwadijk, dat met 7-2 geklopt werd. “enthousiaste ploeg met voortreffelijke keeper”, omschreef coach Dick Bleek de hekkensluiter. “Maar bij voetballend de minste in deze klasse.” Ondanks enkele geschorsten werd het een makkelijke middag.

Bij rust was het al 4-0. de Alkmaarse treffers kwamen van Maurice Gijzen (4) en Richard Rijsterborgh (3).


Flamingo’s is in vorm

(Alkmaarsche Courant)
Flamingo’s speelde tegen Hollandia een uur met tien man, maar won even goed nog ruim met 5-2.

De Alkmaarders konden andermaal niet enthousiast worden over de arbitrage en zag dit keer Marco Kossen met rood naar de kant gestuurd worden. “dus het wordt zo puzzelen de komende weken”, stelde Flamingo’s-coach Dick bleek. Inmiddels is wel Yücel Gundogdu op het oude nest teruggekeerd en hij tekende heel fraai met een boogbal voor 1-0. Na rust werd het nog wel 1-1, maar counterde de thuisploeg effectief naar 4-1. “Het spel was goed verzorgd en de doelpunten mooi”, was Bleek tevreden. Richard Rijsterborgh (2) en Maurice Gijzen (2) scoorden.


Flamingo’s wint ruim maar baalt behoorlijk

Flamingo’s houdt de tweede plaats stevig in handen. De Alkmaarders wonnen met 2-5 van SRC.

Halverwege was het nog 2-2 in Schagen. Richard Rijsterborgh en Maarten de Vries hadden de bezoekers snel op 0-2 gezet, maar SRC kwam nog voor rust terug. Maar tot paniek leidde dat niet bij Flamingo’s. Maurice Gijzen scoorde snel na rust. “Het goede spel werd weer opgepakt, alleen werd helaas de hoofdrol opgeëist door de scheidsrechter”, vond coach Dick Bleek. hij zag doelman Lucas Kuin een discutabele rode kaart krijgen. “Maar met een man meer werd SRC niet gevaarlijk.” Via Rijsterborgh en Ruben Beentjes werd het 2-5. Domper was echter de rode kaart voor de laatste. “Eveneens totaal onterecht”, aldus Bleek.


SRC – Flamingo’s 64 2-5

(www.alkmaarsdagblad.nl)
In Schagen boekte Flamingo’s 64 een 2-5 overwinning. Nadat Maarten de Vries en Richard Rijsterborgh met kopballen de Alkmaarders op 0-2 hadden gebracht kwam SRC in tien minuten tijd terug tot 2-2. ,,Zij wilden niet voetballen, gingen met acht man achter de bal en hielden alleen maar tegen, schopten en irriteerde” zei Ruben Beentjes na afloop.

In de tweede helft kreeg Flamingo’s 64 tweemaal rood. Keeper Lucas Kuin kreeg na een duel met de spits van SRC rood, terwijl Beentjes later in de wedstrijd mocht inrukken vanwege een vermeende slaande beweging. Tussendoor scoorden Maurice Gijzen, Richard Rijsterborgh en Beentjes waardoor de zege binnen was. ,,Het was een hectische middag. Er vielen veel kaarten. Een beetje onstuimig” vond Beentjes, die zelf ook met rood mocht vertrekken. ,,De scheidsrechter zei dat ik een slaande beweging maakte, maar dat was het absoluut niet”.


Flamingo’s pakt volle winst

Flamingo’s heeft met een simpele zege op Fortuna Wormerveer de tweede plaats in 4A verder verstevigd.

“Zelden zoveel kansen verprutst zien worden”, stelde coach Dick Bleek dat de Alkmaarders wel wat ruimer dan 4-0 hadden kunnen winnen van Fortuna.

Routinier Maurice Gijzen was weer eens goed voor een hattrick. Hij bracht de ruststand op 2-0, waarna Ruben Beentjes tussendoor de derde maakte. De bezoekers kregen ook nog wel wat mogelijkheden. “Maar Lucas Kuin hield zijn doel knap schoon.”


Zuivere hattrick invaller Stam

(Dagblad Waterland)
Door 5-2 winst op De Flamingo’s heeft Purmersteijn de ‘naaste belager’ afgeschut. Met nog acht duels te gaan en tien punten voorsprong (weliswaar zeven verliespunten), kan de champagne in Purmerend koud gezet worden.

purmersteinzat1aFoto: Jeroen Hijlkema Pictures.

“Het zou raar zijn als je het nu nog weggeeft”, erkent trainer René Panhuis. “Maar wij moeten de focus houden. Als de instelling niet goed is, zijn we namelijk zelf onze grootste tegenstander.”

Nadat Achraf Nazih de score had geopend, bogen de Alkmaarders de stand kort voor rust om naar 1-2, onder meer uit een penalty. Panhuis bracht bij het begin van de tweede helft Ricardo Stam binnen als spits en die schreef een glaszuivere hattrick op zijn naam. Owairan Cleonise tekende voor de 5-2. Panhuis: “En toch hadden we nog meedogenlozer moeten zijn in de afwerking.”


Flamingo’s doet zijn plicht

(Alkmaarsche Courant)
Flamingo’s blijft in het spoor van Purmersteijn. Al werden de Alkmaarders alleen blij van de drie punten tegen het zeer povere Blauw Wit W, 0-3. De Zaankanters deden weinig meer dan tegenhouden, stelde coach Dick Bleek. “En ze hadden alleen maar commentaar op elkaar en op de scheidsrechter. Tegen dit soort ploegen heb je niets te winnen en alleen maar te verliezen. Niveau reserve zesde klasse.”

Liever kijkt Bleek uit naar de topper tegen Purmersteijn op 10 maart, waar Flamingo’s een goed resultaat moet boeken om in de race te blijven voor de titel.

blwita


Alkmaarse teams op schot

(Alkmaarsche Courant)
Zaterdag 4a * Flamingo’s en AFC’34 konden allebei het doel weer makkelijk vinden. De eerste won met 5-0 van kleine Sluis, terwijl AFC’34 een opmerkelijke 7-5 zege op Dindua liet aantekenen.

zat1kleinesluisd

Opvallendste man bij Flamingo’s was gelegenheidskeeper Ton Vlaar, die knap de nul hield. “We kwamen traag op gang en na rust was het erg nonchalant”, bleef coach Dick Bleek kritisch. Maurice Gijzen (2), Maarten de Vries, Ruben Beentjes en een Kleine Sluis-verdediger scoorden.

zat1kleinesluisc


Flamingo’s weer trefzeker

(Alkmaarsche Courant)
Flamingo’s is goed uit de startblokken gekomen voor de tweede seizoenshelft. De Alkmaarders klopten Sporting Krommenie met 6-3. “Een jonge, energieke tegenstander die niet snel opgeeft”, had coach Dick Bleek gezien.

Toch liep zijn ploeg via Ruben Beentjes (penalty), Maurice Gijzen en Richard Rijsterborgh simpel uit naar een 3-0 ruststand. Na rust werd die score verder uitgebouwd door Ilyas Bektas, maar stribbelde Sporting Krommenie nog flink tegen en kwam het – met daar tussendoor nog een heel fraaie treffer van Gijzen – terug tot 5-3. Bektas besliste het duel alsnog, 5-3. “Gezien de kansenverhouding terecht”, aldus Bleek.


Flamingo’s snel weer op orde

(Alkmaarsche Courant)
Zaterdag 4A * De afwezigheid van een aantal vaste krachten was wellicht de oorzaak dat de start van flamingo’s uit bij Dindua verre van vlekkeloos was. “Het was erg rommelig”, had coach Dick Bleek gezien. De Alkmaarders hadden echter na de 2-2 alles weer snel op orde en liepen uit naar een ruime voorsprong bij rust. “De tweede helft was daardoor een formaliteit. Met iets meer scherpte hadden we dubbele cijfers gehaald.”

dinzat1b

dinzat1a


AFC’34 gelukkige winnaar tegen Flamingo’s ’64

(Alkmaarsdagblad.nl))
ALKMAAR – Afgelopen zaterdag stond het Alkmaarse onderonsje tussen AFC’34 en Flamingo’s 64 op het programma. Het duel, dat de afgelopen dagen al onderwerp van gesprek was tussen beiden spelersgroepen, werd een evenwichtig duel. Na zeven doelpunten bleek AFC’34 de gelukkige winnaar, 4-3.

In een ijskoud Alkmaar nam Jeroen Slaager na afloop de felicitaties maar wat graag in ontvangst. “Hier blijf ik graag voor buiten, dit is lekker” glunderde de oefenmeester, net na de 4-3 overwinning. Slaager erkende dat een gelijkspel niet onverdiend was geweest. “Als zij de vierde treffer zouden hebben gemaakt dan was dat logisch geweest. Het kon twee kanten op, maar wij zijn de gelukkige winnaar”.

afczat1c

De basis voor de overwinning werd voor rust gelegd. Het duel tussen de ploegen, die beiden in een uitstekende vorm verkeren, kwam snel los. Nadat Maurice Gijzen na zes minuten op AFC’34 doelman Lakeman stuitte, vond Martin Jongejan ook de doelman van de opponent op zijn pad. Toch wist de thuisploeg nog voor rust een comfortabele voorsprong in te nemen. Nadat Martin Jongejan via het been van Flamingo’s verdediger Sander Bakker binnenschoot, wist Joshua Souisay vlak voor rust raak te schieten. Ruben Beentjes, aanvaller bij de bezoekers, zag het met lede ogen aan. “We beginnen erg slap, en geven veel kansen weg. Verdedigend zijn we erg kwetsbaar”.

Waar Flamingo’s 64 via Maurice Gijzen, Richard Rijsterborgh en Ruben Beentjes kansen onbenut lieten, wist AFC’34 de score op te voeren. Middenvelder Chiel Hartman wist in de 53e minuut de bal vanaf zo’n zestien meter binnen te schuiven. Zijn 3-0 leek de genadeslag voor de bezoekers, die na vele overwinningen als verliezer van het veld leken te stappen.

Spanning
Net toen de wedstrijd gespeeld leek, wist de nummer twee van de ranglijst de spanning terug te brengen. Nadat Richard Rijsterborgh met een schuiver voor de 3-1 zorgde, bracht Joshua Souisay het verschil echter weer op drie doelpunten. De buitenspeler wist de doelman te omspelen, om vervolgens raak te schieten, 4-1. In de laatste fase kon Flamingo’s 64 toch terugkeren. Met name de 4-2 was er één van grote klasse. “Het is prachtig dat hij er zo in gaat” aldus Beentjes. De aanvaller doelt op de vrije trap die in de verre kruising werd geschoten. “Helaas heeft het geen punt opgeleverd”. De 4-2 was wel reden voor meer spanning, wat werd verhoogd toen Miquel Dubois met een lage schuiver voor de aansluitingstreffer zorgde. Desondanks konden de gastheren de wedstrijd over de streep trekken. “Het is iets spannender geworden, maar het is genoeg” aldus Slaager die opgelucht adem kon halen. De ploeg vervolgt hiermee de sterke reeks. “We zijn doorgegaan met wat we al vijf à zes wedstrijden achter elkaar goed doen. We hebben vier keer gescoord en een goede tegenstander verslagen. Wij melden ons aan de bovenkant” stelt Slaager tevreden vast. “Het is een bevestiging dat we goed bezig zijn. Dat waren we de afgelopen wedstrijden ook al, want vier keer op rij winnen doe je niet zomaar”.

Waar AFC’34 zich mocht opmaken voor een mooie derde helft, verliet Flamingo’s 64 het speelveld in mineur. “Eerder heb ik geroepen dat we niet zoveel problemen zouden krijgen, dus dat motiveert hen nog extra. Ik denk dat we hoger op de ranglijst gaan eindigen dan AFC’34, maar dit is wel een bittere pil” aldus Beentjes, die zijn laatste wedstrijd van dit kalenderjaar heeft gespeeld. “Voor mij is de winterstop nu. Het maakt de nederlaag extra zuur, hier ga ik wel een paar nachtjes van wakker liggen. De jongens kom ik vaker tegen, dus ik moet ze maar even ontlopen” grapt de aanvaller. De glimlach die bij de aanvaller tevoorschijn komt is echter van korte duur. Bij Slaager en zijn ploeg zal de glimlach echter wel even blijven hangen. Luisterend naar het losbarstende feestje in de kleedkamer van de thuisploeg, weet de oefenmeester wat hem te wachten staat. “Ik ga er zo even bijstaan, en een drankje doen op deze overwinning. Hier moet je echt even van genieten”

AFC’34: Lakeman. Dingena, Wiegman, Brommer, Katan (Bijvoet/87). Boots, de Jong (Orhangazi/65), Hartman. Jongejan (Ibrahim/77), Sambo, Souisay.

Flamingo’s 64: Kivancli. Simons Bakker, Trifkovic, de Vries (Aitchou/60). Dubois, Kossen, Bektas, Beentjes. Rijsterborgh, Gijzen.


Flamingo’s stevig tweede

(Alkmaarsche Courant)
Flamingo’s heeft zijn tweede plek verstevigd door directe concurrent Wieringermeer met 3-1 te verslaan. Een terechte overwinning, vond coach Dick Bleek. “Gezien het aantal gemiste kansen waren dubbele cijfers haalbaar, al had de tegenstander er ook een half dozijn kunnen maken. Het is duidelijk dat we eindelijk tegenstanders uit het linkerrijtje treffen.”

zat1wierd


Slechte zaterdag voor vierdeklasser

(Westfries Dagblad)
Hollandia is er dit weekend niet in geslaagd tot winst te komen. De Hoornse ploeg van trainer Siem Klerk verloor de thuiswedstrijd tegen Flamingo’s met 2-3.

Hollandia had kansen genoeg om de overwinning zelf over de streep te trekken, zo zag Klerk. “Wij hadden echt veel goede kansen, ik denk wel negen stuks. Wij maken ze alleen niet en dat is het verschil met Flamingo’s vandaag”.

De nederlaag kwam uiteindelijk in de absolute slotfase tot stand. “Zij maken echt een wereldgoal in de laatste minuut, waardoor we dan ook nog verliezen”, aldus Klerk, die het volgende week met zijn manschappen op moet nemen tegen Purmersteijn. “We moeten snel leren van onze fouten, want volgende week moeten we ons zien te wapenen tegen de koploper. Ik heb er alle vertrouwen in dat we dat goed goed oppakken dus ik maak me zeker geen zorgen”.


Flamingo’s op valreep winst

(Alkmaarsche Courant)
Uit bij Hollandia moest Flamingo’s niet voor het eerst terugknokken van een achterstand., maar uiteindelijk nam het ver in blessuretijd de punten mee naar huis, 2-3. Ruben Beentjes was goed voor een hattrick. Na eerst nog een penalty gemist te hebben, was zijn winnende – een volley in de kruising – er een om in te lijsten. Maar het was verder een zware middag. “Een rommelige wedstrijd, waarin we de problemen over ons afriepen”, aldus coach Dick Bleek.


‘Reuzen’ blijken toch maatje te klein

(Alkmaarsche Courant – editie Waterland)
Purmersteijn ruim lang Flamingo’s in vroegtijdig ‘titelduel’

Flamingo’s óf Purmersteijn kon zaterdag al een belangrijke stap zetten richting titel. De nummer één en twee lijken in de vierde klasse A dit seizoen een maatje te groot voor de rest. De eerste onderlinge ontmoeting was daarom al een ‘finale’ die in een 2-6 zege voor de Purmerenders eindigde.

zat1purmcKevin Hijlkema schiet Purmersteijn naar een 2-3 voorsprong.
Foto: Martin de Haan.

Hoewel het duel in de kelder van het amateurvoetbal plaatsvindt, is het er eentje om bij voorbaat van te watertanden. De koploper won de eerste zes duels met een doelsaldo van 57 gescoorde goals en zeven tegen. Purmersteijn maakte er 29 en incasseerde drie tegengoals in een duel minder.

Daarnaast heeft de thuisploeg een ervaren collectief met een gemiddelde leeftijd van bijna 36,5 jaar. De manschappen van trainer René Panhuis, met een ruim elf jaar lager gemiddelde, speelden veelal op een hoger niveau. Zij moeten in de beginfase vooral het (hoofdkruintje) bieden aan de meterslange Alkmaarse voorhoede. Zelfs Ronnie Roomeijer, met zijn 1,89 geen kleintje, blijft een kop onder de reuzenspitsen Maurice Gijzen en Richard Rijsterborgh. “Voortaan moet ik maar kicksen met lange noppen aantrekken”, lacht de rechtsback na afloop.

Effectiviteit
Toch heeft de vroege 2-0 achterstand voor de bezoekers weinig te maken met lengte, maar met gogme en effectiviteit. In de zevende minuut verkijkt linksback Charles Kooij zich op een diepe bal, waardoor Rijsterborh alleen op Dave Hiddes af gaat en van afstand beheerst langs de twijfelende Purmersteijn-keeper schiet. Even later leunt Gijzen in het strafschopgebied op belager Jamél Magnée en gaat de oud-spits van Haarlem, AZ en Heracles gewillig mee als de Purmersteijn-captain achterover valt. Ruben Beentjes benut de makkelijk gegeven penalty, maar even later komen de gasten goed weg als Kooij in het strafschopgebied zonder gevolgen Gijzen haakt.

Ondanks het overwicht doet Purmersteijn pas in de 38ste minuut iets terug als Sonny Punt een voorzet van Dick Bos door de benen van keeper Tufan Kivancli tikt. En nog voor rust scoor Kevin Hijlkema de gelijkmaker na een voorzet van Owairan Cleonise. Met rechts maait hij over de bal, waarna deze via zijn standbeen in het doel belandt, waardoor er sprake is van enig fortuin.

ALK323c_061117Flamingo’s-aanvoerder Rade Trifkovic probeert Owairan Cleonise van de bal te houden.
Foto: Martin de Haan.

In het begin van de tweede helft scoort de hardwerkende middenvelder opnieuw. Wederom na een assist van Cleonise krult hij de 2-3 achter Kivancli. Punt maakt via de onderkant van de lat de bevrijdende 2-4 uit een voorzet van Jermaine Ristie. Even later heeft Hijlkema na een diepe bal van Bos een harde volley in gedachten. De door hem getoucheerde bal komt echter met een boogje bij Punt, die met een soortgelijke poging over de in onbalans geraakte Flamingo’s-Keeper scoort. In de slotfase profiteert Cleonise van de ontstane ruimte en maakt hij na een individuele actie nog 2-6.

“We begonnen overgeconcentreerd”, vond Panhuis. “Maar gelukkig herpakten we ons op tijd en bij vlagen werd het spel beter. Het moet nog beter, want er komen nog genoeg lastige tegenstanders. Dit is een mooie start die tot promotie moet leiden”.


Hardere arbeid is nodig

(Alkmaarsche Courant)
Purmersteijn wint topper * Flamingo’s zakt in na rust * ‘Topdrie haalbaar’

Flamingo’s heeft in zaterdag 4A zijn eerste nederlaag geleden. De Alkmaarders kenden een goede start, maar moesten na rust vooral conditioneel hun meerdere erkennen in het met de nodige ambitie aan de competitie begonnen Purmersteijn.

ALK323c_061117Flamingo’s-aanvoerder Rade Trifkovic probeert Owairan Cleonise van de bal te houden.
Foto: Martin de Haan.

De Purmerendse ploeg is een nieuw gezicht in deze klasse. De zondaghoofdklasser speelde enkele jaren zonder vlaggenschip op zaterdag, maar keerde dit seizoen terug met als doel kampioen worden van de vierde klasse. “Deze jongens waren wel heel goed, dus het zou me niet verbazen als zij dat worden. Al kunnen we uit natuurlijk nog van ze winnen”, was coach Dick Bleek niet van plan meteen de titelhoop te laten varen na een tegenvaller. “Al zal het dan wel scherper moeten. Het ging de eerste weken misschien wel een beetje te makkelijk en je ziet bijvoorbeeld dat de trainingsopkomst alweer wat minder wordt. En dat merk je, want nadat zij 2-3 maakten, was het heel snel gedaan. Zij waren gemiddeld wat jonger en conditioneel waren ze ook duidelijk wat sterker. Daarnaast vond ik hun spel effectiever. Bij ons willen er nog wel eens een paar gaan lopen goochelen en dat moet je tegen deze ploeg niet doen. We hadden ook afgesproken dat als we in het nauw kwamen, er een lange bal gegeven zou worden, maar dan wordt er bijvoorbeeld toch weer door het midden gespeeld.”

Al is het begin nog wel prima van de dit seizoen aanvallend ontketende thuisploeg (57 treffers in pas zes wedstrijden). Richard Rijsterborgh is zijn directe tegenstander al vroeg in het duel te slim af en passeert van afstand de weifelende doelman Dave Hiddes. En na een kwartier is het zelfs 2-0. Maurice Gijzen lokt bekeken een strafschop uit, die door Ruben Beentjes wordt benut. Een tweede overtreding in de zestien op Gijzen wordt door de prima leidende arbiter Nieuwland weggewuifd en de nog altijd makkelijk scorende routinier ziet ook nog een bal op de paal belanden, waarna de bezoekers nog voor rust terug in de wedstrijd komen.

zat1purmcKevin Hijlkema schiet Purmersteijn naar een 2-3 voorsprong.
Foto: Martin de Haan.

Na rust kan de thuisploeg nog even mee, maar als Sonny Punt de middelste treffer van zijn hattrick laat noteren, is het gedaan met Flamingo’s en kan het elftal van oud-prof René Panhuis het duel makkelijk uitspelen en de score nog wat verder opvoeren. Ondanks de mindere uitslag had coach én voorzitter Bleek wel een mooie middag. “het begint duidelijk weer te leven. Het is in jaren ook niet zo druk geweest bij een thuiswedstrijd. En verder maken we ons geen zorgen. De komende weken krijgen we wel de wat sterkere ploegen in deze klasse, maar dat zijn allemaal teams die we van voorgaande jaren kennen. De topdrie is dan ook zeker haalbaar. Alleen als er een paar belangrijke spelers geblesseerd raken, zou dat misschien lastig kunnen worden.”


Flamingo’s ’64 hard onderuit

(Alkmaarsdagblad.nl))
ALKMAAR – Na zes vrij eenvoudige overwinningen is Flamingo’s tegen Purmersteijn hard onderuit gegaan. De Alkmaarders kwamen keurig op 2-0, maar Purmersteijn bleek in het vervolg zonder twijfel de sterkste, 2-6.

Purmersteijn bewees in de kraker, die zorgde voor een volle kantine, verder te zijn dan Flamingo’s 64. Een constatering die in het eerste half uur niet opging. Al na zeven minuten kwam de thuisploeg op 1-0, doordat Richard Rijsterborgh na geblunder in de Purmerendse defensie de score wist te openen. Vanaf elf meter wist Ruben Beentjes de score te verdubbelen, wat ervoor zorgde dat de gastheren een zorgeloze middag leken te hebben. “We begonnen heel sterk in het eerste half uur, maar daarna was het niets meer” baalde Ruben Beentjes. “Het veld werd veel te groot, er ontstond veel te veel ruimte en dan zie je dat ze heel goed voetballen”.

Het goede spel leverde in de laatste minuten voor rust twee doelpunten op. Nadat Sonny Punt via de keeper voor de aansluitingstreffer tekende, wist Kevin Hijlkema nog voor rust de gelijkmaker binnen te schieten. De 2-2 was vlak na een grote kans voor Maurice Gijzen, die na een mooie actie zijn inzet op de paal zag belanden. “Die kans was het kantelmoment. Vanuit de omschakeling scoren hun 2-2”. blikte Beentjes terug.

Na rust creëerde Flamingo’s 64 welgeteld één kans. Die poging, vlak voor het eindsignaal, ontstond echter op het moment dat het duel al lang en breed beslist was. Met name de 2-3 van Kevin Hijlkema – Vanaf twintig meter raakte hij de bal uitmuntend, wat de start was van een heuse ‘walk-over’. Via Jermaine Ristie (Intikker), Hijlkema (Stift) en Owairan Cleonise (Afstandsschot) bouwde de Purmerenders de voorsprong uit naar 2-6. “Zij hebben laten zien stapje verder te zijn. We hebben tot vlak voor rust goed tegenstand geboden, maar daarna geven we het weg en dat is zuur” aldus Beentjes.

Conditie
Flamingo’s 64 beschikt over de nodige kwaliteit, maar ook over een elftal met vele spelers die al op leeftijd zijn. “Zij maken het veld groot en dan kunnen wij het niet belopen. Zij tikken lekker rond op het middenveld, en dan komen wij overal een stap te laat. Dan kan je het niet belopen en dan zie je dat leeftijd een reden is voor een mindere conditie” concludeert Beentjes.

Voorafgaand aan het duel hield Beentjes het nodige contact met onder meer Jermaine Ristie, oud ploeggenoot van de aanvaller van Flamingo’s 64. “Voorlopig blokkeer ik ze maar even op Whatsapp” lachte Beentjes. Als een boer met kiespijn weliswaar, “Je hebt natuurlijk nog alle tijd en kans om het goed te maken, maar zie ik het op dit moment somber in”.

Flamingo’s 64: Kivancli. Simons (Ait Ichou/73), Vlaar, Trifkovic, Oomes (Bakker/66). Dubois, Kossen (de Vries/71), Bektas, Beentjes. Rijsterborgh, Gijzen.


Alkmaarse monsterzeges

(Alkmaarsche Courant)
Zaterdag 4A * Flamingo’s en AFC ’34 troffen allebei een opponent uit Wormerveer en boekten beide een monsterzege.

Flamingo’s won uit bij Fortuna met 2-8. “Minste tegenstander tot nu toe, maar het treintje dendert lekker door”, was coach Dick Bleek tevreden. “Alleen liepen we wat lichte blessures op op het oude, harde kunstgrasveld.” De treffers waren van Ruben Beentjes (5), Richard Rijsterborgh, Maurice Gijzen en een eigen doelpunt.


Komst van jonge spelers als Ruben beentjes legt ervaren Flamingo’s geen windeieren

Toeslaan vanuit de luwte
(Alkmaarsche Courant)

Alkmaar * ‘Ophouden met die gekkigheid’, roept Ron Weinbrecher zaterdagmiddag over het hoofdveld van sportpark ’t Lood. De woorden van de flamingo’s-Coach zijn gericht aan Ruben Beentjes, die even daarvoor een omhaal jammerlijk zag mislukken. Teamgenoot Maurice Gijzen glimlacht. Hij is maar wat blij dat de 24-jarige aanvaller de gelederen is komen te versterken. “Hoef ik niet meer zo hard te lopen”, zegt de achttien jaar oudere routinier na de 5-1 overwinning op SRC zaterdag.

ALK326c_231017Onder toeziend oog van Maurice Gijzen haalt Ruben beentjes uit in de wedstrijd tegen SRC.
Foto: Martin de Haan

Met de teloorgang van de ooit zo florerende zondagtak – vijf jaar nadat in het seizoen 2009-2010 bijna de eerste klasse werd bereikt ging de stekker eruit bij de hoofdmacht – werd het vizier bij Flamingo’s verlegd naar de zaterdag. Het team wat al flink wat jaren in de vierde klasse zijn wedstrijden speelde ‘promoveerde’ tot vlaggenschip van de kleinste club van Alkmaar. Een vlaggenschip op leeftijd, dat vorig seizoen mede door personele problemen onderaan de ranglijst eindigde.

Uitgebreid

Dat moest anders, zo was een aantal betrokkenen van mening. En dus werden de schouders er onder gezet. Met succes. De selectie is flink uitgebreid – er kon zelfs een tweede zaterdagelftal voor de competitie worden ingeschreven – en er wordt weer twee keer in de week getraind. Ook de gemiddelde leeftijd is omlaag gegaan. Een beetje dan. Want nog altijd prijken wekelijks de namen van Richard Rijsterborgh (38), Rade Trifkovic (42) en zijn leeftijdgenoot Maurice Gijzen op het wedstrijdformulier. “We hadden wel wat versterking nodig”, zegt laatstgenoemde over de uitbreiding van de selectie. “Er zijn vijf of zes jongens bijgekomen die eigenlijk niet eens in deze klasse thuishoren. Dan voetbalt het een stuk lekkerder.” Met name de komst van Ruben Beentjes legt de ploeg tot nu toe geen windeieren. Eerder spelend voor onder meer AFC ’34, Hollandia, Hillegom, en Kennemers koos de 24-jarige Alkmaarder ervoor om dichter bij huis zijn voetbalcarrière voort te zetten. Bij Flamingo’s dus. Daar heeft hij in vijf wedstrijden inmiddels tien keer het net gevonden.

Ook tegen SRC was het twee keer raak. Eerst haalde Beentjes ‘in enen’ uit na terug koppen van Gijzen – die hij vervolgens zelf bediende bij de 2-0 – en na rust benutte de rappe linksbuiten een strafschop. “Dat hij naar Flamingo’s zou komen was voor mij wel een reden om er nog een jaartje aan vast te plakken”, vertelt Gijzen, die de successen van de zondaghoofdmacht van Flamingo’s mede vorm gaf en in het ‘vernieuwde’ zaterdagelftal nu al vijftien treffers achter zijn naam heeft staan. “Met zulke jongens erbij hoef ik niet meer zo hard te lopen en hangt het niet teveel van mij of van Richard Rijsterborgh af. We kunnen lekker vanuit de luwte in positie komen, die jongens doen het meeste werk. Dat moet je ook niet meer verlangen van die oudjes. Wij moeten er staan wanneer dat nodig is.”

En dat lukt tot nu toe dus uitstekend. Met vijftien punten uit vijf wedstrijden en een doelsaldo van +48 gaat de ploeg fier aan kop in de vierde klasse. “Af en toe gaat het zelfs wat te makkelijk”, stelt Gijzen. “Dan zijn we minder scherp. Maar het blijft leuk om te winnen. Zo houd ik het nog wel een tijdje vol.”


14 oktober, Kleine Sluis za hard onderuit

(Schager Courant)
Kleine Sluis * tegen het nog ongeslagen Flamingo’s kreeg Kleine Sluis za. het deksel op haar neus: 2-7. Door de enorme productiviteit van de bezoekers koos de thuisclub voor extra defensieve zekerheid en loerde met snelheid op de counter. Dit plan werkte uitstekend, want bij rust leidde Kleine sluis met 2-0 via Joshua Jaakke en Justin bakx. Daarna werden twee levensgrote kansen gemist en scoorden de bezoekers wel: 2-1.

kantelpunt was de niet gegeven rode kaart na vasthouden van een doorgebroken speler. In korte tijd scoorde Flamingo’s drie keer. Het geloof vloeide weg met een 7-2 nederlaag als gevolg. “Onnodig, dus een grote teleurstelling voor ons allemaal”, gaf Reinier Wagner toe.


kleinzat1b

14 oktober, Kleine Sluis – Flamingo’s

(Alkmaarsche Courant)
Zaterdag 4A * Na drie heel simpele zeges hoopte Flamingo’s uit bij Kleine Sluis op iets meer tegenstand. Die kwam er ook. Al duurde het maar een helft en wonnen de Alkmaarders uiteindelijk toch met 2-7.

En dat na een 2-0 ruststand. “Eindelijk een tegenstander die het gras opvrat. Al was dat wel te lang en de ballen te zacht”, vertelde coach Dick Bleek. “Dat is hier overigens elk jaar zo.” De gemakzucht van de eerste helft werd na enige harde woorden in de rust ingeruild voor focus en via Richard Rijsterborgh (3), Maurice gijzen (3) en Miquel Dubois werd het alsnog een ruime overwinning.


7 oktober, Flamingo’s – Blauw Wit

(Alkmaarsche Courant)
Zaterdag 4A * Flamingo’s kwam ook in het derde competitieduel niet in problemen. Met een 6-0 zege op Blauw Wit viel de winst iets kleiner uit dan in de vorige twee duels.

“Maar we hopen de komende weken wel op een beetje meer weerstand”, zo zag coach Dick Bleek zijn team al 31 keer scoren.

Maurice Gijzen tekende tegen de ploeg uit Wormerveer voor zijn derde hattrick op rij. Ook Ruben Beentjes, Richard Rijsterborgh en Miquel Dubois troffen doel.

Bleek zag net als in vorige duels een gretige tegenstander die het niet altijd even slim aanpakte. “Maar ons spel wordt wel steeds leuker om naar te kijken.”


30 september, Kwadijk – Flamingo’s

(Alkmaarsche Courant)
Zaterdag 4A * Flamingo’s is het nieuwe seizoen met indrukwekkende scores begonnen. Na de 12-0 van vorige week werd het uit bij Kwadijk dit keer 2-13.

Opvallend was dat het bij rust nog maar 1-2 stond en het jeugdige Kwadijk op het lange, natte gras nog aardig wist tegen te stribbelen. Na rust stortte het echter in no time in elkaar en werd het prijsschieten voor de Alkmaarse bezoekers. Maurice Gijzen maakte er vier, Ruben Beentjes en Ilyas Bektas waren goed voor een hattrick. Richard Rijsterborgh (2) en Miquel Dubois waren ook trefzeker.

kwadijkzat1b


26 september, DEM – Flamingo’s (beker)

Op het B veld van DEM (echt gras) stond om 20.08 uur de teams klaar. Goed veld goed licht wat wil je nog meer.

Bami had de administratie beter op orde dan de scheids en Flamingo’s startte voortvarend. DEM was vooral bezig zichzelf uit de wedstrijd te halen door overal commentaar op te geven. Na een fantastische steekbal van Maarten mocht Ilyas alleen op de keeper afgaan.. hij schoot jammerlijk naast. Al met al waren de teams aan elkaar gewaagd maar goals maken zat er niet in in de 1e helft. Ruim voor rust werden Rade en Maup gewisseld..pijntjes (toch de leeftijd 2 potjes in 4 dagen)

In de tweede helft ging Flamingo’s goed verder met redelijk combinatie spel. Soms werd door onze CV’s de bal iets te ongecontroleerd naar voren geschoten maar we bleven proberen te combineren en de vrije man te zoeken. Een goal kon niet uitblijven. Onze Bami schoot snoeihard binnen. 1-0. Helaas was het binnen 5 minuten weer gelijk 1-1. Ondanks de mooiste kansen die Ruben (2X) en Bami kregen konden we de overwinning niet uit het vuur slepen.

Complimenten aan het team voor de manier waarop we rustig bleven tegen dit team DEM.

Scout


23 september, Flamingo’s flink op schot

Zaterdag 4A *
De Alkmaarse zaterdagvierdeklasser is het seizoen overtuigend begonnen. Het flink gewijzigde Flamingo’s verpulverde Saenden met 12-0. Maurice Gijzen gaat misschien dit seizoen wel weer een gooi doen naar de topscorerstitel. De veteraan schoot vier keer raak in een duel waarin de Alkmaarders de doelpunten netjes over beide helften verdeelden.

Wellicht krijgt hij concurrentie van de teruggekeerde Ruben Beentjes, die ook vier keer doel trof. Richard Rijsterborgh (2), Ton Vlaar en Ilyas Bektas maakten de twaalf vol.



SEIZOEN 2016 – 2017



6 mei, AFC ’34 – Flamingo’s

De laatste wedstrijd: de stadsderby tegen het één plek hoger, en dus voorlaatst, bivakkerende AFC ’34 waarbij alleen de eer nog op het spel stond. Met de lange zomerstop indachtig voelde het gros van de selectie van Dick Bleek zich geroepen nog eenmaal een gooi naar eeuwige roem te doen en waren slechts Rade Trifkovic, Sander Bakker (beide geblesseerd) en Maurice Gijzen afwezig. Zelfs Nick hoogland had de tas meegenomen maar hoefde zich uiteindelijk niet om te kleden daar er met Srdjan Velinovic, Remco van Herpen en Baris Ozdemir reeds drie wissels aanwezig waren die in de loop van de wedstrijd invielen. De volgende elf startten aan de wedstrijd: Tufan Kivancli, Frank de Boer, Ron Weinbrecher, Ton Vlaar, Bob Oomes, Michiel Kok, Tim Schmidt, Maarten de Vries, Dolf Henschen, Remco Homan en Richard Rijsterborgh.

afczat1bbKlik op de foto’s voor een vergroting.

De wedstrijd vond plaats onder een aangenaam lentezonnetje doch dit had weinig positieve invloed op het niveau. Net als Flamingo’s kende AFC ook een dramatische tweede seizoenshelft en het was op het veld terug te zien dat hier de onderste twee ploegen aan het werk waren. Niettemin wilde beide teams winnen zodat de strijd nog iets vergoelijkte. Lange tijd gingen de ploegen gelijk op waarbij AFC de wat dominantere ploeg was zonder dat dit resulteerde in uitgesproken kansen.
Pas na een minuut of 25 viel het eerste doelpunt nadat een hoge bal in het Flamingo’s-strafschopgebied niet goed verwerkt werd en AFC na een rommelige situatie op 1-0 kwam. Niet veel later viel ook de 2-0 na een uitbraak over hun rechterkant. De voorzet vanaf de achterlijn kon door een volledig vrijstaande aanvaller eenvoudig binnengeschoven worden. Een nieuw debacle dreigde voor Flamingo’s maar nog eenmaal werden de ruggen gerecht en de mouwen opgestroopt. Bami bracht de spanning terug in de wedstrijd door een rebound op een schot van Maarten binnen te werken en de 2-1 aan te tekenen. De doelpunten waren echter nog niet op voor de rust want niet veel later wist AFC de marge alweer naar twee doelpunten te tillen. Flamingo’s deed de verhouding in de wedstrijd echter eer aan en wist eveneens nog voor de rust te scoren en het bracht via een kopbal van Maarten, na een prachtige voorzet van Dolf, de ruststand op 3-2.

afczat1aa

In de tweede helft deed Flamingo’s er nog alles aan om minimaal een punt mee naar ’t Lood te nemen maar alle inspanningen bleken helaas niet voldoende. Lang bleef het nog 3-2 maar toen AFC de 4-2 wist te scoren betekende dit het einde aan de hoop op een positieve afloop, daar kon zelfs de uitblinkende Tim niets aan doen. Dat het uiteindelijk ook nog 5-2 werd was dan ook slechts voor de statistieken.

afczat1cc

Deze nederlaag betekende het einde van een seizoen dat voor de winterstop prima was en na de winterstop als een nachtkaars uitging. De laatste plaats was het resultaat maar, gezien de eerste competitiehelft en het feit dat slechts tegen Wieringermeer en Dindua geen punt behaald werd, had een positie in de middenmoot echt wel tot de mogelijkheden behoord. Nou ja, uithuilen en, voor de meesten, weer opnieuw beginnen. Doorselecteren en met nieuw elan aan het nieuwe seizoen beginnen.


29 april, Flamingo’s – Sporting Krommenie

Voor de laatste thuiswedstrijd van het seizoen mocht gehoopt worden dat de selectie van Dick Bleek nog een maal de rug zou rechten en met een volledig en gemotiveerd team waardig afscheid zou nemen van het thuispubliek. Niets bleek minder waar. Maar ternauwernood kon er een enigszins representatief team geformeerd worden dat, zoals al snel zou blijken, de vroege tegenslagen niet te boven kon komen. De volgende elf startten in de basis: Tufan Kivancli, Frank de Boer, Ron Weinbrecher, Tim Schmidt, Bob Oomes, Srdjan Velinovic, Remco van Herpen, Rade Trifkovic, Michiel Kok, Maarten de Vries en Richard Rijsterborgh. Valentino Dijkstra en Diede Commandeur begonnen in de wissel en vielen in de tweede helft in. Vlagger Jose Galan, nog op vakantie, werd te elfder ure vervangen door Cas Hanique, waarvoor dank.

Met alle goede bedoelingen begon Flamingo’s aan de wedstrijd maar binnen een kwartier, toen het al 0-3 stond, konden alle aspiraties de prullenbak in en bleef er niets anders over dan de schade beperkt houden. Gezegd moet worden dat het ook niet erg mee zat. Het eerste schot op doel vloog al in de eerste minuut via de onderkant lat tegen de touwen en bij de 0-2 kende Tufan een momentje waarvan hij ’s-nachts nog wel eens gillend wakker zal worden. Het hele team grossierde overigens in individuele fouten zodat de doelpuntenstroom geen verassing was. Flamingo’s creëerde zelf nog wel een enkel kansje maar voorin stond het vizier bij onder andere Rade en Remco niet op scherp. Na de 0-3 was de pot natuurlijk feitelijk al gespeeld en het geblesseerd uitvallen van Rade bij 0-4 was tekenend voor de malaise. Bij rust stond het 0-5 en kon er eigenlijk alleen nog maar gespeeld worden om de dubbele cijfers te voorkomen.

In de tweede helft werd die doelstelling in ieder geval gehaald en dat is dan wel het enige positieve dat er van de wedstrijd gezegd kan worden. Sporting wist nog drie maal het net te vinden zodat de einduitslag op 0-8 bepaald werd.

Met nog 1 wedstrijd te gaan in een seizoen dat na de winterstop om nog onopgehelderde redenen als een nachtkaars uitging, hopen we dat iedereen zich nog 1 keer kan opladen om het seizoen in iedere geval positief af te sluiten. Tot zaterdag, bij AFC ’34.


8 april, Dindua – Flamingo’s

Na het verlies van vorige week, waarmee de laatste plaats bereikt werd, werd in de wedstrijd tegen Dindua duidelijk dat de gifbeker dit seizoen blijkbaar geheel geledigd dient te worden. Het leger afwezigen dwong begeleider Dick Bleek weer tot creativiteit maar met de evengoed aanwezige kwaliteit behoorde een acceptabel resultaat tot de mogelijkheden. De startende elf waren: Tufan Kivancli, Frank de Boer, Ron Weinbrecher, Ton Vlaar, Baris Ozdemir, Srdjan Velinovic, Tim Schmidt, Rade Trifkovic, Remco van Herpen, Maurice Gijzen en Richard Rijsterborgh.

dindb

De eerste helft ging nog redelijk gelijk op en Flamingo’s zag zelfs kans op voorsprong te komen. Maurice ontfutselde een verdediger de bal en wist de bal langs de ver voor zijn doel staande keeper te plaatsen. Lang kon er van de voorsprong niet genoten worden daar Dindua nog voor rust in kort tijdsbestek twee maal wist te scoren en dus reeds voor rust de achterstand in een 2-1 voorsprong omgebogen had.

dindc

De stemming in de rust was dan ook nog redelijk positief en er werd rekening gehouden met een punt en wellicht, met een beetje mazzel, een overwinning.

dinda

Alle bespiegelingen konden na de derde goal van Dindua echter direct de prullenbak in. De 3-1 betekende de nekslag en vervolgens liep Dindua, gebruikmakend van de organisatorische chaos die Flamingo’s toen over zich afriep, uit naar een 8-1 voorsprong. De vrees weer met dubbele cijfers afgedroogd te worden werd steeds reëler maar in het laatste kwartier zag Dindua nog maar kans 1 keer te scoren en daarmee de eindstand op 9-1 te brengen. Marco en Diede van Zondag 2 vielen nog in.

Nog 2 wedstrijden, 29 april thuis tegen Sporting Krommenie en 6 mei uit naar AFC ’34, dan zit het erop.


1 april, Flamingo’s – Hollandia

Om het seizoen een nog enigszins acceptabel aanzien te geven diende uit de resterende vier wedstrijden een aanzienlijk aantal punten behaald te worden, te beginnen tegen het eveneens in de onderste regionen bivakkerende Hollandia. Leider Dick Bleek kon echter, in tegenstelling tot de vorige twee wedstrijden, slechts twaalf namen op het wedstrijdformulier zetten waarbij de ontbrekende namen van Maurice Gijzen en Rade Trifkovic waarschijnlijk wel het zwaarst wogen. Niettemin werd het mogelijk geacht met de volgende elf namen een positief resultaat te behalen: Tufan Kivancli, Frank de Boer, Ron Weinbrecher, Sander Bakker, Bob Oomes, Srdjan Velinovic, Remco van Herpen, Maarten de Vries, Michiel Kok, Richard Rijsterborgh en Remco Homan.

zat1holla

De eerste helft ging in het begin gelijk op zonder dat een van beide ploegen tot uitgelezen mogelijkheden kwam. Na een minuut of 20 kwam Hollandia echter op voorsprong nadat Tufan een voorzet diende te lossen en de losse bal vervolgens niet doortastend genoeg verwerkt werd zodat een Hollandiaan kon profiteren en de bezoekers op een 0-1 voorsprong zette. Flamingo’s leek door deze treffer wakker geschut en greep in het restant van de eerste helft duidelijk het initiatief wat resulteerde in een aantal kansen. Het kwam dan ook op gelijke hoogte nadat Bami een bal achter de verdediging plaatste die door Remco H. binnen gevolleerd werd. De 2-1 viel niet lang daarna en was van soortgelijke makelij. Deze keer bediende Bami op identiek wijze Maarten die vanuit de draai tegendraads die de bal binnen volleerde. Flamingo’s leek zijn schaapjes op het droge te hebben en kreeg nog voor rust de mogelijkheid om de wedstrijd in het slot te gooien. Bami kreeg een duw in de rug en de scheidsrechter besloot tot een strafschop. Bami zelf stond na zijn recent gemiste strafschop niet per se te trappelen, Dolf zat als eerste aangewezene op de bank en derde optie Maurice was zoals gemeld afwezig zodat Bami zelf dan toch maar, na wat heen en weer gekijk, zich over de klus ontfermde. Dat deze voorbereiding op een strafschop niet optimaal was bleek uit de daaropvolgende misser zodat de discussie over het strafschoppenlijstje inmiddels in alle hevigheid losgebarsten is.

zat1hollc

De stemming in de rust was niettemin optimistisch daar de 2-1 voorsprong en het vertoonde spel aanleiding gaven tot hoop op punten. Dick besloot dan ook niet te wisselen.

zat1hollb

Hollandia ging in de tweede helft verwoed op zoek naar een treffer maar werd lange tijd niet gevaarlijk. Flamingo’s leek de punten dan ook in eigen huis te halen maar voelde wel de krachten wegvloeien. Remco v H diende licht geblesseerd het veld te verlaten voor Dolf en niet veel later kreeg Michiel last van krampverschijnselen. Het gebrek aan wissels bleek steeds zwaarder te gaan wegen maar tot de 80ste minuut was er nog vuiltje aan de lucht. Daarna ging het mis. Hollandia kwam in de 83ste minuut langszij en leek drie minuten later de overwinning te stelen maar een alert (en terecht) vlagsignaal van Jose Galan zorgde nog voor opluchting. Dit gevoel was echter van korte duur want in de 89ste minuut was het alsnog raak toen Hollandia toch nog de winnende treffer wist aan te tekenen.

zat1holld

We staan inmiddels laatste. Nog drie wedstrijden te gaan om deze plek over te doen aan een ander.


25 maart, Wieringermeer -Flamingo’s

Door de overwinning van vorige week was de positieve sfeer weer helemaal terug in de selectie van Dick Bleek. Met veertien man werd ruim van te voren richting Wieringermeer gekoerst en iedereen, behalve Tufan natuurlijk, was dan ook ruim op tijd ter plekke. Nogal onwennig hing men dan ook in de buurt van het hoofdveld rond om dan toch maar tijdig richting kleedkamer te verkassen. Daar aangekomen toverde Dick de volgende opstelling uit de hoge hoed: Tufan Kivancli, Frank de Boer, Ron Weinbrecher, Sander Bakker, Ton Vlaar, Srdjan Velinovic, Rade Trifkovic, Maarten de Vries, Remco van Herpen, Maurice Gijzen en Richard Rijsterborgh. Bob Oomes, Dolf Henschen en Tim Schmidt begonnen in de wissel.

wieringerzat1b

Wieringermeer had nog lichte hoop op de titel dus ging het logischerwijs vanaf het begin op zoek naar de overwinning. Flamingo’s ving de tegenstander op en liet deze eerst uitrazen. Wieringermeer liet veel ruimte achterin en zeker in de eerste helft wist Flamingo’s daar prima gebruik van te maken. Het kwam dan ook op voorsprong toen Maurice gevloerd werd in het strafschopgebied en hijzelf de daaropvolgende strafschop binnen schoot. Lang kon er echter niet van de voorsprong genoten worden aangezien Wieringermeer al binnen een minuut weer langszij kwam. Het spelbeeld bleef na deze goal dan ook ongewijzigd en weer wist Flamingo’s te profiteren. Deze keer was het Bami die na een goede aanval het eindstation was en Flamingo’s weer op voorsprong schoot. Het scenario van eerder herhaalde zich echter en wederom binnen de minuut stond Wieringermeer weer op gelijke hoogte. Duidelijk was inmiddels dat de doelpunten weer eens als rijpe appelen zouden vallen en het was Flamingo’s dat nog voor rust weer wist te scoren toen Rade na een goede actie van Srdjan de teruggetrokken bal feilloos wist af te ronden. Deze keer zag Wieringermeer geen mogelijkheid snel langszij te komen zodat Flamingo’s met een 2-3 voorsprong de kleedkamer op zocht.

Deze keer geen verhitte discussies in de rust en Dick wisselde slechts Bob voor Srdjan.

wieringerzat1d

De tweede helft vertoonde het eerste kwartier weer hetzelfde beeld als voor rust. Wieringermeer viel aan en Flamingo’s hield tegen. Naarmate de wedstrijd vorderde kon Flamingo’s echter steeds minder vaak onder de druk uitkomen en werden de kansen spaarzamer. Na iets meer dan een uur spelen vond Wieringermeer een gat in de defensie en trok het de stand weer gelijk. De pijp was leeg bij Flamingo’s en ondanks het inbrengen van Tim en Dolf voor Remco en Maurice kon het tij niet meer gekeerd worden. Het laatste half uur was duidelijk voor Wieringermeer en nadat de 4-3 viel was de wedstrijd feitelijk gespeeld. Wieringermeer voegde nog twee goals aan het totaal toe zodat de eindstand uiteindelijk 6-3 werd.

wieringerzat1c

Nog vier wedstrijden te gaan, waarvan twee thuis. De eerste daarvan staat aanstaande zaterdag op het programma tegen het 1 plek hoger staande Hollandia.


18 maart, Flamingo’s – Kleine Sluis

Met angst en beven werd uitgekeken naar de confrontatie tegen de winnaar van de eerste periode Kleine Sluis. In de uitwedstrijd werd er nog een schandelijke 12-1 nederlaag geleden en met onder de afwezigen onder andere Bami, Maarten en Ton leken de vooruitzichten, zeker na de drie nederlagen in de afgelopen drie wedstrijden, nou niet bepaald zonnig. Aanknopingspuntjes waren de 0-1 nederlaag die Kleine Sluis in het afgelopen weekend opliep tegen laagvlieger Blauw Wit en het feit dat er na de eerste periode nog maar vier punten uit vijf wedstrijden behaald werden. Toen leider Dick Bleek ook nog eens evengoed maar liefst 14 namen op het wedstrijdformulier kon zetten leek er zowaar wat licht aan de horizon te gloren. Hij hield Dolf Henschen, Bob Oomes en Remco van Herpen aan de kant en stuurde de volgende elf de prachtige grasmat op: Tufan Kivancli, Frank de Boer, Ron Weinbrecher, Sander Bakker, Baris Ozdemir, Srdjan Velinovic, Tim Schmidt, Rade Trifkovic, Michiel Kok, Maurice Gijzen en Remco Homan.

Flamingo’s kreeg al drie minuten na aanvang van de wedstrijd het volgende, broodnodige duwtje in de rug om de negatieve reeks van de afgelopen weken om te buigen. Ron bereikte met een vrije trap Maurice in het strafschopgebied die na het nodige duw- en trekwerk tegen de grond ging en de actie met een strafschop beloond zag worden. Bij afwezigheid van Dolf en Bami ontfermde hijzelf zich over het buitenkansje en schoof de bal buiten het bereik van de keeper in het zijnetje zodat Flamingo’s zich gesteund zag worden door een vroege voorsprong. Deze vroege voorsprong werd binnen het kwartier al verdubbeld toen de bal na een vloeiende aanval via Maurice en Remco de voor het doel staande Srdjan bereikte. Deze kapte fraai de laatste verdediger uit en rondde vervolgens koelbloedig de aanval uit het boekje met links af.

sluis1

Zonder zichzelf daarna bovenmatig in te spannen bleef Flamingo’s vervolgens overeind en creëerde vanuit de omschakeling nog een aantal levensgrote kansen. Michiel had bijvoorbeeld de kans zijn prima spel te bekronen maar vond in eerste instantie de keeper op zijn weg en ranselde vervolgens de rebound over de goal. Daar de overige kansen ook niet in een doelpunt resulteerde en het spel van Flamingo’s steeds flegmatieker werd, bleef Kleine Sluis uitzicht houden op een resultaat. Het kwam een paar minuten voor rust dan ook terug in de wedstrijd toen een harde schuiver vanuit de tweede lijn Tufan te machtig was en de ruststand op 2-1 bepaald werd.

De taferelen in de rust waren weer goed voor een soapaflevering. Schoenen werden aan en uit gedaan, aanvoerdersbanden werden heen en weer gegooid en ondanks de voorsprong liep de discussie over de matige inzet hoog op. Het resultaat was dat dezelfde elf aan de tweede helft begonnen maar dat er toch een ander Flamingo’s uit de kleedkamers kwam.

sluis2

Met geconcentreerd en gedisciplineerd spel werd het eerste kwartier na de rust glansrijk doorstaan. Breekpunt daarna was wel de aanval van Kleine Sluis waarbij de vrije doortocht vanwege buitenspel werd afgeblazen en Flamingo’s in de daaropvolgende aanval de wedstrijd middels de 3-1 in het slot gooide. Maurice kreeg de bal aan de zijkant aangespeeld, sneed naar binnen en omzeilde een aantal tegenstanders om vervolgens van buiten de 16-meter tegendraads met een harde schuiver af te ronden. Dick benutte vervolgens al zijn wisselmogelijkheden en bracht Bob, Remco en Dolf in voor Srdjan, Michiel en Ron. Het geloof bij Kleine Sluis was inmiddels volledig weg en de ploeg leek geen schim meer te zijn van de ploeg die de eerste periode won en Flamingo’s in de eerste wedstrijd zo overrompelde. Flamingo’s zelf bleef kansen creëren en menig optimist beweerde dat de 12-1 uit de eerste wedstrijd deze middag te niet gedaan had kunnen worden maar dat was wel iets teveel van het goede. Slechts Remco Homan, terug van lang blessureleed, wist met een magistrale goal nog het net te vinden. Hij ontving de bal aan de rechterkant van het veld, verloste zich van zijn directe tegenstander door de bal hoog over hem heen te spelen om deze vervolgens direct vanuit de lucht perfect in de loop mee te nemen. Een volgende tegenstander werd vakkundig omzeild en de feilloze afronding met links bekroonde de actie en zette de 4-1 eindstand op het bord.

De negatieve reeks is doorbroken, het vertrouwen is terug en dus wordt het tijd om weer meer punten te gaan pakken. De eerstvolgende gelegenheid daarvoor is de uitwedstrijd tegen Wieringermeer van aanstaande zaterdag.


11 maart, SRC – Flamingo’s

Na de recente nederlagen tegen Alcmaria en De Zouaven werd het voor de equipe van leider Dick Bleek tijd om de eerste punten in 2017 bij te schrijven. Het op de voorlaatste plaats bivakkerende SRC, waartegen in de thuiswedstrijd nog een klinkende 7-1 overwinning behaald werd, leek hiervoor de uitgelezen tegenstander. Dick zat zoals gebruikelijk krap in de spelers dus leek er geen excuus voor een eventueel puntenverlies. Keeper Tufan Kivancli kwam wat later zodat Ton Vlaar in het doel begon waarmee de volgende opstelling een feit werd: Ton Vlaar, Bram van Hooft, Ron Weinbrecher, Tim Schmidt, Frank de Boer, Srdjan Velinovic, Rade Trifkovic, Maarten de Vries, Peter Jagt, Maurice Gijzen en Richard Rijsterborgh.

srczat1p

De eerste helft ging lange tijd gelijk op. Aan beide kanten vielen kansen te noteren maar vooralsnog werd er niet gescoord. Pas na een half uur viel de eerste goal toen een SRC-er, na een rommelige situatie in het strafschopgebied, de bal over Ton en een aantal verdedigers heen in de kruising wist te krullen. Flamingo’s ging hierna verwoed in de tegenaanval op zoek naar de gelijkmaker maar het was wederom SRC dat van de geboden ruimte wist te profiteren. Een diepe bal leek een prooi voor Ton te worden maar een klein duwtje was genoeg om hem uit balans te brengen waarna het voor de aanvaller een koud kunstje was om de marge te verdubbelen en de ruststand op 2-0 te bepalen. Invaller Peter diende nog wel voor de rust geblesseerd het veld te verlaten en werd vervangen door Bob Oomes.

Flamingo’s benutte in de rust zijn overgebleven wisselmogelijkheid en bracht Tufan in, die daarmee de plek van Ton in de goal overnam. Ton zelf kwam in de verdediging te spelen ten faveure van Frank de Boer.

srczat1q

De tweede helft liet een strijdbaarder Flamingo’s zien. Het creëerde meer kansen en leek de zaken achterin beter op orde te hebben. Na een minuut of twintig viel dan ook de terechte aansluitingstreffer nadat Bob opstoomde met de bal en een prima steekbal gaf op Maarten die feilloos wist af te ronden. Al het werk werd echter al snel weer teniet gedaan toen SRC kort daarna de marge weer op twee doelpunten wist te brengen. Een voorzet werd bij de tweede paal binnengeschoten zodat Flamingo’s weer opnieuw kon beginnen. De veerkracht was blijkbaar nog niet verdwenen want er werd vervolgens alles aan gedaan om weer terug in de wedstrijd te komen. Dit werd beloont toen eerst Ton een mooie kans kreeg en Maurice vervolgens in de nastoot wel het net wist te vinden en daarmee de 3-2 aantekende.

srczat1r

In het restant van de wedstrijd werd er alles aan gedaan om nog minimaal een punt uit het vuur te slepen. In de 87ste minuut leek dit te gaan lukken toen de scheidsrechter, die al eerder een geheide strafschop plus tweede gele kaart weggewoven had, nu wel naar de stip wees en Bami de kans gaf de partijen op gelijke hoogte te zetten. Met alleen nog maar benutte strafschoppen achter zijn naam werd de kans op een misser steeds groter maar spijtig was dat die misser juist bij deze penalty verzilverd werd. Zelfs na deze uitgelezen mogelijkheid kreeg Flamingo’s nog kansen om alsnog op gelijke hoogte te komen maar bijvoorbeeld een kopbal van Ton scheerde net naast de goal. SRC ging er dus met de punten vandoor en passeerde ons en passant daarmee ook nog eens op de ranglijst. Begeleider Dick was hier blijkbaar niet helemaal mee in zijn nopjes en communiceerde via de pers dat hij ‘het idee had dat bepaalde spelers al drie weken in het carnaval zijn blijven hangen’. Tijd dus om het tij te keren, te beginnen tegen Kleine Sluis thuis waarvan uit nog met 12-1 werd verloren.


4 maart, De Zouaven – Flamingo’s

Flamingo’s arriveerde laat op het sportpark van De Zouaven en diende de eerste 10 minuten met 10 man te spelen vanwege het nog later arriveren van Maurice. Bij De Zouaven daarentegen was blijkbaar iedereen aanwezig, niet verwonderlijk gezien het prima weer en de schiettent die normaalgesproken op het programma staat bij onderlinge ontmoetingen. Na de aankomst van Maurice speelde Flamingo’s precies 20 minuten met 11 man, genoeg om tegen een kansloze 3-0 achterstand aan te lopen. Hierna kreeg Rade binnen 1 minuut 2 keer een gele kaart voor praten voorgeschoteld, zodat het overgebleven 10-tal de eervolle taak had de schier onmogelijke achterstand in te halen. Bami zorgde nog voor een sprankje hoop door uit een strafshop de 3-1 aan te tekenen maar het was eigenlijk wel duidelijk dat het zaak was de schade te beperken.

De Zouaven kwam nog voor rust op 4-1 en ging in de tweede helft vrolijk verder. Slechts doordat vlagger Jose Galan deze middag god zij dank wel de poort enigszins gesloten hield bleef de teller uiteindelijk steken bij 8-1 en bleef een afgang met dubbele cijfers ons bespaard. Voor de volledigheid volgt hier nog de opstelling en daarmee zijn er meer dan genoeg woorden aan deze wedstrijd vuil gemaakt: Tufan Kivancli, Remco van Herpen, Ron Weinbrecher, Sander Bakker, Frank de Boer (Baris Ozdemir), Srdjan Velinovic (Valentino Dijkstra), Tim Schmidt, Maarten de Vries, Rade Trifkovic, Maurice Gijzen en Richard Rijsterborgh.


Koploper heeft in overgespeelde stadsderby geen kind aan Flamingo’s

Half werk Alcmaria volstaat
(Alkmaarsche Courant)

Zaterdag 4A * De overgespeelde stadsderby tussen de zaterdagteams van Alcmaria Victrix en Flamingo’s was er één om snel te vergeten. Op een winderig sportpark Egmonderhout deed de thuisploeg niet meer dan zijn sportieve plicht en won zonder zich daadwerkelijk in te spannen met 3-0. Een eindstand die al met de rust was bereikt.

Coach Dick Bleek van Flamingo’s kampte met personele problemen. Twee belangrijke selectiespelers, aanvaller Maurice Gijzen en doelman Tufan Kivancli, ontbraken op het wedstrijdformulier. Vanwege de absentie van de doelverdediger moest veldspeler Dolf Henschen onder de lat. Door deze wijzigingen was de hoop op een stunt tegen de koploper van de vierde klasse A gedaald tot het nulpunt. Met een ultradefensieve tactiek probeerde het Alkmaarse veteranenteam (de gemiddelde leeftijd bedroeg veertig jaar) de schade zoveel mogelijk te beperken. Voorin stond Richard Rijsterborgh op een eiland. Sporadisch was er aansluiting van Maarten de Vries of Rade Trifkovic. Het restant passeerde zelden de middenlijn en klonterde samen als een handbalformatie rondom het eigen strafschopgebied.

Door de verdedigende houding van de gasten had het elftal van Erwin Trump het meeste balbezit, maar deed er vrij weinig mee. Onderlinge coaching ontbrak. Het baltempo lag chronisch laag. Vanuit het middenveld was nauwelijks diepgang. En voorin werd te weinig bewogen.

Halverwege de eerste helft ontstond een fatsoenlijke aanval. Rechtsback Daan Groot had geen tegenstander en mocht ongehinderd opkomen. Met een steekbal bereikte de verdediger Tim Woldhuis die eindelijk de ruimte indook omdat de defensie van Flamingo’s op één lijn opereerde. De voorzet van Woldhuis was op maat voor de meegelopen Frank Hattink die eenvoudig bij de tweede paal de bal binnentikte (1-0).

Het gogme en inzicht van Hattink zorgde voor de 2-0. De linkermiddenvelder was uitgeweken naar de rechterkant. Keeper Henschen verwachtte een voorzet en stond opgesteld bij de tweede paal waardoor een gapende ruimte ontstond bij de eerste paal. Daarin mikte Hatting de bal met uiterste precisie. Henschen was te laat.

Vlak voor rust zorgde Rick Kout vanaf rand strafschopgebied met een diagonaal zwabberend schot voor de 3-0.

Het tweede gedeelte van de Alkmaarse derby had schriftelijk afgedaan kunnen worden. Het spelpeil dat voor rust al nauwelijks tot de verbeelding sprak, zakte verreweg tot een bedenkelijk niveau. “Het positieve is dat we bijna nooit winnen van Flamingo’s en dat we nu vier punten uitgelopen zijn op de concurrentie”, zei Trump na afloop.


25 februari, Alcmaria Victrix – Flamingo’s

Vanwege een kleine administratieve onachtzaamheid onzer zijde diende de wedstrijd van 10 december tegen Alcmaria Victrix op last van de KNVB opnieuw gespeeld te worden. Keeper Tufan had de berichten in de app-groep blijkbaar niet helemaal juist geïnterpreteerd en kwam er daardoor pas een uur voor de wedstrijd achter dat deze ingelaste wedstrijd daadwerkelijk gespeeld diende te worden. Dit tijdsbestek bleek voor hem te kort om zijn schema nog om te gooien zodat leider Dick Bleek, bij afwezigheid van Ton Vlaar en Remco Homan, zich met een acuut keepersprobleem geconfronteerd zag. Uiteindelijk offerde Flamingo’s-held Dolf Henschen zich op om een nieuw hoofdstuk aan zijn eigen voetbalepos toe te voegen en nam hij plaats tussen de palen. Hierdoor kwamen de volgende elf de wei in: Dolf Henschen, Frank de Boer, Tim Schmidt, Ron Weinbrecher, Joey van Iperen, Bob Oomes, Srdjan Velinovic, Rade Trifkovic, Baris Ozdemir, Maarten de Vries en Richard Rijsterborgh.

zat1victrixzaKlik op de foto’s voor een vergroting.

De straffe wind die deze middag over het veld woei maakte knap voetbal bij voorbaat haast onmogelijk. Alcmaria had ervoor gekozen de eerste helft tegen de wind in te voetballen waardoor zij met combinaties over de grond het doel probeerden te bereiken en Flamingo’s via spaarzame uitvallen trachtte zelf gevaarlijk te worden. Het eerste half uur kenmerkte zich door vele dode spelmomenten en weinig kansen. De eerste grote mogelijkheid voor Alcmaria na ongeveer een half uur was echter direct raak nadat een voorzet van de rechterkant bij de tweede paal eenvoudig binnengetikt kon worden. In het laatste kwartier van de eerste helft wist Alcmaria deze 1-0 voorsprong uit te breiden naar 3-0 door 2 goals die wellicht te voorkomen waren geweest maar waar we door de omstandigheden enige coulance moeten betrachten. Flamingo’s creëerde niet veel, maar kreeg toch nog een paar kansjes waarbij helaas de scherpte in de afronding ontbrak.

zat1victrixzb

In de rust werd Baris gewisseld voor enige reserve Valentino Dijkstra. De hoop op een punt was minimaal en er moest in ieder geval voor gezorgd worden dat de schade niet verder op zou lopen.
De tweede helft was kwalitatief van een mager niveau. Alcmaria viel veelvuldig aan maar de wind zorgde ervoor dat de meeste aanvallen eindigde achter de achterlijn. Diezelfde wind zorgde ervoor dat Flamingo’s maar moeilijk van eigen helft af kwam. Slechts 1 grote kans viel er te noteren, in de 89ste minuut nadat een foute terugspeelbal voor de voeten van een Alcmaria-aanvaller viel. Met een katachtige reflex wist Dolf in ieder geval deze 45 minuten zijn doel schoon te houden zodat de 3-0 ruststand uiteindelijk ook de eindstand zou blijken te zijn.

Dolfkeeper

Volgende week pakken we de draad weer op in de uitwedstrijd tegen De Zouaven.


10 december, Alcmaria Victrix – Flamingo’s

De stadsderby tegen kampioenskandidaat Alcmaria Victrix zou voor de mannen van Dick Bleek de laatste wedstrijd voor een lange winterstop worden. Op vrijdagmiddag zag het er qua personele bezetting nog goed uit, maar na een valpartij met de fiets op vrijdagavond van Frank de Boer en een met auto en voetbaltas naar werk vertrekkende vrouw van Bob Oomes op zaterdagochtend werd het beschikbare aantal spelers al snel teruggebracht tot precies elf. Nadat Dick al het voetballende volk, en Bob in het bijzonder, uitvoerig verwenst had kwam hij er een klein half uurtje voor de wedstrijd achter dat hij niet de benodigde reserveshirts bij zich had en hij dus stante pede richting ’t Lood moest om de benodigde tenues op te halen. Toen er uiteindelijk elf, in de juiste tenues gehesen, spelers op het veld stonden kon er dan ook direct afgetrapt worden. Deze elf waren: Tufan Kivancli, Remco van Herpen, Tim Schmidt, Ron Weinbrecher, Dolf Henschen, Srdjan Velinovic, Baris Ozdemir, Maarten de Vries, Rade Trifkovic, Maurice Gijzen en Richard Rijsterborgh.

Dat het hier om een echte derby ging met bijbehorend prestige was al voor aanvang van de wedstrijd duidelijk gemaakt toen Bami na aankomst op het complex gesommeerd werd zijn keurig geparkeerde fiets naar elders te verplaatsen daar een eventuele ambulance anders geen doorgang zou hebben. Op zich, met een Dolf Henschen op het veld, natuurlijk geen overbodige maatregel, maar toch.
De wedstrijd zelf was stevig maar verder sportief waarbij Alcmaria duidelijk de bovenliggende partij was. Zeker in de eerste helft creëerde het een groot aantal kansen maar veelal werd het doel niet gevonden en anders bleek de wederom uitstekend keepende Tufan een te grote sta in de weg. Flamingo’s stelde daar een aantal spaarzame kansen tegenover maar wist ook het net niet te vinden en moest het vanaf de 35ste minuut zonder de geblesseerd uitgevallen Srdjan doen.

viczat1e

In de rust had Bob inmiddels een volledig voetbalplunje bij elkaar gevonden zodat hij in kon vallen.
Flamingo’s begon de tweede helft rustig en Alcmaria profiteerde hiervan. Al snel viel de 1-0 toen Tufan een rebound weg diende te geven die door een Alcmariaan dankbaar in een doelpunt omgezet werd. Niet veel later viel al de 2-0 toen te veel mensen voorbij de tweede paal vrij kwamen te staan waarna de afronding een koud kunstje was. Vervolgens kreeg Alcmaria de uitgelezen mogelijkheid de voorsprong naar 3 doelpunten uit te breiden toen de scheidsrechter niet anders kon doen dan naar de stip te wijzen na een overtreding in het strafschopgebied. Tufan vond het echter blijkbaar welletjes en ging gestrekt naar de hoek om de verder prima ingeschoten strafschop klemvast te pakken.

viczat1c

Dit bleek een keerpunt in de wedstrijd te zijn. Bij Alcmaria leek er wat fatalisme in te sluipen terwijl Flamingo’s nog eenmaal een poging deed iets van de wedstrijd te maken. Maarten was, na een voorzet van Rade, al een keer dicht bij een treffer met het hoofd en niet veel later was het wel raak. Uit een hoekschop van wederom Rade was het wederom Maarten die de bal wederom op het hoofd nam en deze keer van dichtbij raak wist te koppen. Alcmaria bleef slordig met de geboden ruimte en kansen omgaan en riep zodoende de gelijkmaker min of meer over zichzelf af. Een paar minuten voor tijd stoomde Maurice op het doel af en kon op geen andere dan een onreglementaire manier afgestopt worden zodat de scheidsrechter nu een strafschop aan Flamingo’s gaf. Dolf stapte groothartig opzij daar hij zijn trap deze middag niet helemaal vertrouwde, en gaf daarmee Bami de kans de ploegen op gelijke hoogte te zetten. Deze beschaamde het vertrouwen niet en schoot de elfmetertrap feilloos achter de keeper.

viczat1d

Ook na deze gelijkmaker had de wedstrijd nog beslist kunnen worden maar gescoord werd er niet meer zodat de 2-2 score op de borden bleef staan, een stand waar Alcmaria maar moeilijk mee om bleek kunnen te gaan.

Flamingo’s zette hiermee een ongeslagen reeks van inmiddels 6 wedstrijden neer. Zoals het er nu uitziet zal deze reeks nog wel 2 maanden stand houden daar de volgende wedstrijd pas op 11 februari is. De daaropvolgende wedstrijd is dan pas weer op 11 maart. Voor de fysiek kwetsbare selectie een mooie periode om weer topfit te worden.


Met kunst- en vliegwerk

Alcmaria geeft winst weg tegen Flamingo’s * Duel krijgt mogelijk een staartje
(Alkmaarsche Courant)

Zaterdag 4A * Het is Alcmaria Victrix niet gelukt om dit seizoen een zege te boeken op Flamingo’s. Werd het eerder deze jaargang op sportpark ’t Lood 3-3, nu kwamen beide ploegen op sportcomplex Egmonderhout wederom tot een remise: 2-2.

„Niet alleen de overwinning geef je weg, maar ook de koppositie”, baalde trainer Erwin Tump opzichtig toen hij op het beeldscherm van zijn iPhone zag dat koploper Wieringermeer verrassend gelijk had gespeeld tegen Dindua. Ik heb twaalf kansen bij ons geteld.” Dat de trainer teleurgesteld was in het magere resultaat van zijn manschappen, was begrijpelijk. Alanaria, dat één punt achterstand heeft op Wieringermeer, domineerde het gehele duel en stond zo’n dikke vijf minuten voor tijd nog op een comfortabele en dik verdiende 2-0 voorsprong. Her ging mis bij een corner van Rade Trifkovic. Maarten de Vries kon bij de tweede paal vrij inkoppen en zorgde voor de aansluitingstreffer (2-1).

ALK325a_121216Alcmaria-aanvoerder Jurgen Beerse opent de score, maar wordt teruggefloten wegens buitenspel.
Foto: Martin de Haan.

Kort daarna was de onverwachte gelijkmaker een feit. Maurice Gijzen, die tot dan een anonieme wedstrijd speelde, liet even een glimp van zijn klasse zien. Bij zijn aanname draaide de aanvaller met een subtiele voetbeweging weg bij zijn directe tegenstander Stijn van Tol die iets te gretig verdedigde. Gijzen had door zijn actie een vrije doortocht en werd in het strafschopgebied ruw onderuit geschoffeld door Lars Pauwels. Scheidsrechter Sijm kon niet anders dan naar de stip wijzen. Richard Rijsterborgh voltrok het vonnis (2-2).

„Dit is een gestolen punt”, jubelde coach Dick Bleek. „We hebben een lesje effectiviteit gegeven. Een compliment aan mijn keeper.” Tufan Kivancli vertolkte inderdaad een ware heldenrol voor Flamingo’s. In de eerste helft hield de doelverdediger met kunst en vliegwerk de nul. Spits Dylan Bijl zag zijn doelpogingen stranden op de vuisten van de doelman en de paal. Kivancli ging echter in de fout na de theepauze toen hij een afstandsschot van Rick Kout niet onder controle kreeg waardoor Jordi Negenman van dichtbij kon profiteren (1-0).

Vlak na de openingstreffer draaide Bijl met een lichaamsschijnbeweging weg bij twee verdedigers en schoot via binnenkant paalde bal in het net (2-0). De Alkmaarse derby leek een gelopen koers. Helemaal nadat Dolf Henschen in het strafschopgebied Van Tol tegen de grond had gewerkt nadat de rechtsback zijn tegenstander met een heuse panna had verschalkt. Bijl miste de penalty dankzij een knappe reflex van Kivancli.

Het is overigens maar de vraag hoe deze ontmoeting mee gaat tellen in de competitie. Flamingo’s liet in de eerste helft een ongerechtigde speler (Ruben Beentjes) invallen die in de rust weer werd gewisseld. ,,De scheidsrechter heeft in samenspraak met Alcmaria dit aangemeld op sportlink”, legt voorzitter Alex Beek uit. „De scheidsrechter zal de kwestie in zijn rapport vermelden. Dan hangt het af van de KNVB wat voor maatregelen er worden genomen. Heel vervelend allemaal.”


3 december, Flamingo’s – Blauw Wit

Mooi weer, thuiswedstrijdje, laag geklasseerde tegenstander en dus zat begeleider Dick Bleek ruim in het spelersmateriaal. Tegensander Blauw Wit, waartegen in de openingswedstrijd van het seizoen nog 1-1 werd gespeeld, bivakkeerde op de voorlaatste plaats en een driepunter zou voor Flamingo’s een welkome aanvulling zijn op het door de vele gelijke spelen nog schamele puntentotaal. Dick besloot Baris Ozdemir, Tim Schmidt en Dolf Henschen aan de kant te houden en stuurde de volgende elf de wei in: Tufan Kivancli, Frank de Boer, Ron Weinbrecher, Ton Vlaar, Bob Oomes, Srdjan Velinovic, Rade Trifkovic, Maarten de Vries, Remco van Herpen, Maurice Gijzen en Richard Rijsterborgh.

zat1blauwwa

Wellicht was het vroege aanvangstijdstip, 14.00 uur in verband met de aanvang van de Classico om 16.45 uur, de aanleiding voor het ontbreken van scherpte aan Flamingo’s-zijde, maar feit was dat de eerste helft voor Blauw Wit was. Het spel van Flamingo’s was rommelig en Blauw Wit kreeg dan ook een aantal dotten van kansen. Slechts een gebrekkige afwerking en een aantal miraculeuze reddingen van Tufan voorkwamen een treffer. Flamingo’s was aan de andere kant echter een stuk efficiënter. Na een vloeiende aanval die liep via Srdjan, Maarten en Rade kwam de bal bij Bami. Deze nam de bal aan, legde hem goed en schoot vanuit de draai de bal onder de keeper door en zette Flamingo’s daarmee na een klein half uur op een 1-0 voorsprong. Nog voor rust werd de voorsprong verdubbeld. De consequent fluitende scheidsrechter nam een overtreding op Bami waar op een meter of 20 van het doel. Maarten belastte zich met de toegekende vrij trap en joeg het leer vervolgens de bovenhoek in. De 2-0 voorsprong werd vervolgens eenvoudig tot de thee verdedigd.
In de rust verving Baris Frank en was de overeenstemming dat met iets meer organisatie de pot gecontroleerd kon worden en de punten veiliggesteld diende te worden.

zat1blauwwb

Blauw Wit kreeg inderdaad minder kansen in de tweede helft. Flamingo’s daarentegen creëerde nu de ene opgelegde kans na de andere maar anders dan in de eerste helft werd er nu slordig mee omgesprongen. Dolf en Tim kwamen nog in het veld voor Bob en Rade om de overwinning over de streep te trekken. De laatste 20 minuten had Blauw Wit wel de overhand en kwam Flamingo’s weinig onder de druk uit, maar konden ook de gasten weinig afdwingen. Enkele verwoede pogingen leverde slechts afzwaaiers of makkelijk houdbare ballen op zodat het niet echt spannend meer werd. Remcootje speelde een prima pot op het middenveld en zodoende werd de nul weer eens gehouden en konden er drie punten bijgeschreven worden.

Tot de winterstop rest ons slechts één wedstrijd en wel de derby bij Alcmaria Victrix. Nog één keer opladen en dan kunnen we van een welverdiende onderbreking genieten.


26 november, Sporting Krommenie – Flamingo’s

De positie van de keeper in een elftal is een bijzondere. Je kunt redelijk makkelijk een veldspeler op iedere positie laten opereren, behalve op die van de keepersplek. De selectie van Dick Bleek is gelukkig gezegend met een prima keeper, Tufan Kivancli, en een aantal goede stand ins zoals Ton Vlaar en Remco Homan. Tufan had dit weekend echter storingsdienst en werd kort voor de wedstrijd opgeroepen zodat zijn plaats onder de lat aan een ander vergeven diende te worden. Normaal niet zo’n probleem dus, ware het niet dat zowel Ton als Remco dit weekend helaas ook afwezig waren. Zelfs de ultieme oplossing in de vorm van Nick Hoogland kon wegens ziekte niet aangewend worden. Dick diende dus een noodoplossing te verzinnen en zo kwam het dat Flamingo’s deze middag met een 44-jarige debutant onder de lat van start ging. De reservebank kreeg hierdoor in de persoon van Valentino Dijkstra ook een minimale bezetting en het elftal kwam er als volgt uit te zien:
Tim Schmidt, Remco van Herpen, Ron Weinbrecher, Frank de Boer, Dolf Henschen, Srdjan Velinovic, Maarten de Vries, Rade Trifkovic, Michiel Kok, Ron Weinbrecher en Richard Rijsterborg.

sportkroma

De eerste helft ging het nog allemaal vrij aardig. Sporting had weliswaar zo ongeveer 90% balbezit maar werd daar weinig gevaarlijk mee. Een enkel schot uit de tweede lijn en één of twee halve kansen waren niet voldoende om het net te vinden. Flamingo’s toonde zich daarentegen in de tegenaanval messscherp en wist via Bami en Maurice uit twee prachtige aanvallen ook tweemaal te scoren en kon zodoende met een redelijk gerieflijke 0-2 voorsprong gaan rusten.

sportkromb

Na de thee kwam de wedstrijd helemaal los. Sporting had inmiddels wel door dat de keeper de achilleshiel van Flamingo’s was en hanteerde een tactiek met meer voorzetten en schoten vanuit de tweede lijn. Geen gek idee bij een keeper die niet duikt en niet uit komt bij hoge voorzetten. Aan de andere kant bleef Flamingo’s echter ook nog steeds kansen creëren. Eerst werd het 1-2 maar niet veel later zorgde Maurice alweer voor de 1-3. Lang kon van de marge van twee doelpunten niet genoten worden want uit de eerste de beste aanval werd de 2-3 uit een voorzet binnen gevolleerd. Beide partijen bleven de aanval zoeken zodat het ook niet verwonderlijk was dat het doelpunten bleef regenen. Maurice zorgde voor de 2-4 maar, net als bij de 1-3, vond Sporting direct na de aftrap alweer de aansluiting en werd de 3-4 binnengeschoten. Inmiddels waren de laatste tien minuten van de wedstrijd aangebroken en leek wederom Maurice, aardig op dreef dus deze middag, de beslissing te forceren met de 3-5. De krachten bij Flamingo’s waren inmiddels, met name voor de verdedigende taken, aardig aan het opraken en daar kon de wissel van Valentino voor Remco weinig verandering in brengen. Sporting kwam vlak voor tijd op 4-5 en daarna was het alleen nog maar vrouwen en kinderen eerst. Voor de neus van de keeper verrichtten Dolf, Ron, Frank en Valentino (net als Remco eerder) heldendaden door zich overal voor te gooien of tussen te zitten. In de laatste minuut haalde Frank nog een bal van de doellijn en leek daarmee de drie punten te redden. Het mocht echter niet zo zijn. Diep in blessuretijd werd er weer een bal voor de pot geslingerd en deze keer kon er wel een Sporting –hoofd tegenaan gezet worden en verdween de bal via de onderkant van de lat net achter de doellijn voor de uiteindelijke 5-5.

sportkromc

Erg teleurstellend, het hadden drie welkome punten kunnen zijn maar het werd het inmiddels vijfde gelijke spel en dat schiet dus qua punten niet erg op. Nog twee wedstrijden tot de winterstop, eerst thuis tegen Blauw Wit en de week daarop uit naar Alcmaria Victrix.


Sporting Krommenie – Flamingo’s

(Alkmaarsche Courant)
Flamingo’s heeft een verrassend punt gehaald bij Sporting Krommenie. Het duel werd een heus spektakelstuk en eindigde in 5-5.

Het was geen seconde saai. “Een wedstrijd met alles erop en eraan”, had coach Dik Bleek gezien. Maurice Gijzen was met vier treffers weer eens ouderwets op schot, maar winst leverde het niet op. “We scoren makkelijk, maar we krijgen ze ook te makkelijk tegen”, concludeerde Bleek. Richard Rijsterborgh scoorde de vijfde. “Maar door onachtzaamheid of vermoeidheid geven we het toch weer weg.”


12 november, Flamingo’s – AFC ‘34

Voor de derby tegen AFC ’34 kon begeleider Dick Bleek zowaar eens over een voltallige selectie beschikken. Op het laatste moment bleken er zelfs meer dan genoeg fitte spelers aanwezig zodat een enkeling zelfs teleurgesteld diende te worden. Het A-veld lag er ondanks de vele regenval van de afgelopen week prima bij zodat er onder uitstekende omstandigheden gevoetbald kon worden. Dick hield Dolf Henschen, Baris Ozdemir en Valentino Dijkstra aan de kant zodat de volgende elf spelers startten: Tufan Kivancli, Frank de Boer, Ron Weinbrecher, Ton Vlaar, Remco Homan, Srdjan Velinovic, Tim Schmidt, Rade Trifkovic, Remco van Herpen, Maurice Gijzen en Maarten de Vries.

zaafcc

Beide ploegen begonnen furies aan de wedstrijd en het was Flamingo’s dat al in de eerste minuut een doelpoging liet noteren die helaas geen goal opleverde. AFC deed het wat dat betreft beter toen zij in de tegenstoot vanuit een wellicht iets te makkelijk weggegeven rebound al direct, nog voordat de eerste minuut voorbij was, op een 0-1 voorsprong kwamen. Een doemscenario tekende zich af, maar Flamingo’s wist zich te herpakken en ging al gauw op zoek naar de gelijkmaker. Er ontspon zich een misschien een niet al te hoogstaande wedstrijd, maar wel één waarin beide teams op zoek bleven gaan naar een doelpunt. Het was aan beide keepers te danken dat de doelpunten deze middag schaars bleven. Ook de scheidsrechter speelde hierin nog een rol daar hij tweemaal een claim van Flamingo’s op een strafschop wegwuifde, eenmaal toen Maarten onderuit getrokken werd terwijl hij de bal voor het inschuiven had en eenmaal toen een AFC-verdediger de bal boven zijn eigen hoofd wegsloeg. De rust werd dan ook met de 0-1 stand bereikt.

In de rust wisselde Dick Baris voor Srdjan (door teamgenoot Maarten vakkundig bij een misverstand uit de wedstrijd geschopt) en later zouden Dolf en Valentino voor Remco van H. en Rade nog het veld in komen.

zaafcb

Flamingo’s ging na rust verwoed op zoek naar de gelijkmaker en kreeg ook nu de kansen om op gelijke hoogte te komen maar verzuimde doeltreffend af te ronden. Na een minuut of 25 in de tweede helft raakte de pijp echter aardig leeg en leek AFC de partij naar zich toe te gaan trekken daar zij nu ook steeds meer het initiatief kregen. In de stand kwam echter vooralsnog geen verandering.
In de 85ste minuut kreeg Flamingo’s een vrij trap net over de middenlijn. De bal werd hoog het strafschopgebied ingebracht alwaar Ton bij de tweede paal de bal met een machtige kopbal terugzond naar de eerste paal waar Maurice nu vrijstond en de terechte gelijkmaker aantekende.
Ook in de laatste minuten bleven er nog kansen komen, met name voor AFC. Tufan diende nog een keer gestrekt te gaan naar de hoek om een gemeen schot uit de goal te ranselen en vlagger Jose Galan trad in de laatste minuut nog eenmaal scherp op bij een buitenspelsituatie zodat de gelijke stand uiteindelijk gehandhaafd bleef, een stand waar iedereen in zekere mate wel mee kon leven.
Volgende week een vrij weekend en daarna beginnen we alweer aan de laatste wedstrijd van de heenronde, uit naar Sporting Krommenie.


Alkmaarse derby blijft zonder overwinnaar

(Alkmaarsche Courant)
Flamingo’s en AFC’34 kwamen in de derby op ‘t Lood tot een 1-1 gelijkspel. Met dat punt voelde Flamingo’s zich het meest tekort gedaan. “Want er zijn ons zeker drie zuivere penalty’s onthouden”, baalde coach Dick Bleek. “Iets wat zelfs de tegenstander niet begreep, maar wel dankbaar aanvaardde.”

Martin Jongejan zette na rust de bezoekers op een 0-1 voorsprong. Maurice Gijzen tekende voor de gelijkmaker.


5 november, Flamingo’s – SRC

Nadat vorige week in extremis tegen Hollandia de winst was gepakt en daarmee een einde aan een negatieve reeks was gemaakt, diende deze week tegen SRC de opwaartse lijn doorgetrokken te worden. SRC leek daarvoor, gezien de stand op de ranglijst en de drie geïncasseerde rode kaarten in de laatste wedstrijd, de uitgelezen tegenstander. Leider Dick Bleek had echter weer te lijden onder een groot aantal afwezigen, waaronder keeper Tufan die op het laatste moment vanwege een blessure verstek diende te laten gaan. Ton Vlaar nam zijn plaats onder de lat over en deed dat zoals gewoonlijk alsof hij wekelijks niet anders doet. Frank de Boer en Dolf Henschen werden aan de kant gehouden zodat de volgende opstelling uit de hoge hoed kwam rollen: Ton Vlaar, Tim Schmidt, Ron Weinbrecher, Remco van Herpen, Remco Homan, Srdjan Velinovic, Maarten de Vries, Rade Trifkovic, Michiel Kok, Valentino Dijkstra en Bob Oomes.

zat1srcb

SRC bleek inderdaad niet de tegenstander die het ons in het verleden zo vaak te moeilijk had gemaakt. Al in de zevende minuut kwam Flamingo’s op voorsprong toen Maarten een bal tegendraads via de grond in de verre hoek wist te koppen. De kansen volgden zich hierna in redelijk tempo op maar de afronding was te vaak te gehaast. SRC bleef zodoende in de wedstrijd en wist sporadisch gevaarlijk te worden, met name door de rappe linksbuiten die eenmaal vrij voor Ton verscheen maar de bal rakelings naast prikte. Pas tegen het rustsignaal wist Flamingo’s afstand te nemen. Eerst was het Maarten die een rebound wist te verzilveren en vervolgens was het Michiel die een zeer sterke helft bekroonde door ook een rebound tegen de touwen te werken. Met een comfortabele 3-0 voorsprong werd dan ook het rustsignaal bereikt.

Ook in de tweede helft was Flamingo’s de boven liggende partij en was het slechts zaak SRC niet het idee te geven dat er nog iets te halen viel. Het duurde nog tot na het uur voordat de pot beslist leek te worden toen Maarten de 4-0 aantekende, maar SRC gaf zich nog niet compleet gewonnen. Het kreeg uit de eerstvolgende aanval na de 4-0 een strafschop die Ton te machtig was zodat de marge direct weer terug naar drie goals gebracht werd. Gelukkig kwam de spanning niet echt terug in de wedstrijd daar Flamingo’s niet veel later ook een strafschop toegewezen kreeg en deze door de voor Michiel ingevallen Dolf feilloos werd benut. Frank kwam nog het veld in voor Rade en vervolgens wist Flamingo’s het verschil in nog twee doelpunten uit te drukken. Eerst was het Maarten die met een intikker de 6-1 scoorde en vervolgens zorgde Srdjan voor het slotakkoord door de 7-1 aan te tekenen. Ondanks dat er nog vele kansen kwamen en het houtwerk nog geteisterd werd kwam er geen verandering meer in de stand.
Volgende week de altijd weer beladen derby tegen AFC ’34.


Flamingo’s mist spitsenduo, maar schiet zeven keer raak

(Alkmaarsche Courant)
Ondanks de afwezigheid van spitsenduo Maurice Gijzen en Richard Rijsterborgh wist Flamingo’s wel raad met SRC. Maarten de Vries nam dit keer de honneurs waar als goalgetter en tekende voor vier doelpunten in de 7-1 overwinning. “Het was puzzelen, omdat ook de keeper zich ziek afmeldde, maar op onze heerlijke grasmat hadden we voor rust af en toe het geluk aan onze zijde en waren de aanvallen na rust zelfs een genot om naar te kijken”, was coach Dick Bleek zeer tevreden. Michiel Kok, Dolf Henschen (strafschop) en Srdjan Velinovic maakten de zeven vol.


Alkmaarsche Courant

Flamingo’s kwam eerst 2-0 achter, maar won weer eens. Domper in de 3-4 zege op Hollandia was de omstreden tweede gele kaart voor Maurice Gijzen. Ondanks zijn wegvallen, wist Maarten de Vries ver in blessuretijd de winnende te maken. Gijzen (2) en Srdjan Velinovic scoorden de andere treffers.


29 oktober, Hollandia – Flamingo’s

Het tij diende gekeerd te worden. Na de redelijke start, waarin ondanks het aardige spel te weinig punten werden gepakt, en de recente pijnlijke nederlagen was iedereen van het besef doordrongen, zou je zeggen, dat er uit het spreekwoordelijke andere vaatje getapt moest worden. Het werd Dick Bleek wederom niet makkelijk gemaakt om een elftal op de been te brengen dat de curve zou kunnen ombuigen maar na enig passen en meten kwam hij tot de volgende opstelling: Tufan Kivancli, Frank de Boer, Ron Weinbrecher, Tim Schmidt, Remco Homan, Srdjan Velinovic, Maarten de Vries, Rade Trifkovic, Valentino Dijkstra, Maurice Gijzen en Bob Oomes.

Alle goede bedoelingen ten spijt leek van een ommekeer deze middag geen sprake te zijn. Binnen het kwartier keek Flamingo’s alweer tegen een kansloos ogende 2-0 achterstand aan. Hollandia opende furieus en gaf een eerste waarschuwing al in de eerste minuut af toen er op de lat geschoten werd. De volgende kans was echter wel raak toen er door het midden opgestoomd kon worden en een speler vrij voor Tufan geen fouten in de afronding maakte. De 2-0 viel nadat er vanaf een meter of 20 een zwabberbal op de goal afgevuurd werd die Tufan te machtig was.

Hierna werd er gelukkig tijd gevonden voor enige discussie. De vrijgekomen emoties hadden blijkbaar een louterend effect daar er in het vervolg van de eerste helft een ander Flamingo’s op de mat leek te staan. Niet ten nadele was het uitvallen van de sterk spelende centrale middenvelder aan Hollandia zijde maar gezegd moet worden dat Flamingo’s de zaken een stuk energieker aanpakte. Het initiatief werd overgenomen en in het restant van de eerste helft was Flamingo’s de dominerende partij. Maurice tekende al gauw voor de aansluitingstreffer zodat de uitzichtloosheid van de situatie ongedaan gemaakt werd. Tufan diende nog wel een aantal malen handelend op te treden daar Hollandia via uitvallen nog wel gevaarlijk werd maar hij bleek na de eerste twee treffers weer onpasseerbaar. Nog voor rust kon Flamingo’s dan ook orde op zaken stellen en de achterstand zelfs ombuigen in een 2-3 voorsprong door doelpunten van Maurice en Srdjan.

holzat1c

Eindelijk was de stemming weer eens redelijk positief in de rust alhoewel er nog genoeg stof tot napraten was, wat dan ook uitvoerig gedaan werd. Niettemin werd er niet gewisseld.
De eerste 20 minuten van de tweede helft was de beste periode van Flamingo’s tot nu toe dit seizoen. Via mooie aanvallen werden goede kansen gecreëerd en achterin werd relatief weinig weggegeven. Helaas ontbrak het nog aan een doeltreffende afwerking zodat de spanning in de wedstrijd bleef. Flamingo’s dacht het pleit definitief te kunnen beslechten toen Maurice in het strafschopgebied neergehaald werd. De scheidsrechter dacht er echter anders over en meende een schwalbe gezien te hebben waarvoor hij Maurice de gele kaart toonde. Dit was helaas zijn tweede kaart deze wedstrijd zodat hij het veld diende te verlaten en het resterende tiental de 2-3 over de streep moest trekken. Met man en macht werd er verdedigd en gegokt op een spaarzame uitval. Na een verre doeltrap van Remco leek Bob, die zich handig achter de verdediging had opgesteld, vrije doorgang te hebben richting doel. Helaas waren zowel de grensrechter als de scheidsrechter niet goed op de hoogte van de regels en werd er gevlagd en gefloten voor buitenspel, een flagrante flater van beide heren. De scheidsrechter vond het nodig Maarten ook nog een gele prent te tonen toen deze hem daarop wees. Gelukkig diende de 90ste minuut zich aan. En daarna de 91ste, en de 92ste, enzovoort, totdat Hollandia zo tegen de 100ste minuut een schot op doel loste dat op de paal uiteenspatte en in de rebound door een in niemandsland staande aanvaller tot doelpunt gepromoveerd werd. Vlagger Jose Galan had dan ook buitenspel geconstateerd en gaf dit middels een duidelijk vlagsignaal te kennen. De scheidsrechter had deze keer in eerste instantie geen oog voor zijn vlagger, en besloot, zelfs nadat hij op het vlagsignaal was gewezen en een kort overleg had gehad, nu op zijn eigen waarneming af te gaan. 3-3 dus en de teleurstelling moet tot in Alkmaar voelbaar zijn geweest.

En nog was het feestje niet over. Op de bank zag men de bui al hangen en zat men te wachten op de 4-3 voor Hollandia daar het laatste fluitsignaal maar op zich liet wachten. Hollandia raakte echter overmoedig en verzuimde de defensieve taken. Flamingo’s vond nog eenmaal de kracht voor een laatste uitval en na een perfect uitgevoerde counter wist Maarten de uiteindelijk winnende 3-4 binnen te schuiven.

Ook hierna diende nog scherp verdedigd te worden maar nu kwam er in de stand geen wijziging meer. De 3-4 werd over de streep getrokken en de drie welkome punten met gejuich ontvangen.
Volgende week tegen SRC de stijgende lijn maar zien door te trekken.


Alkmaarsche Courant

Maurice Gijzen scoorde twee keer voor een gehavend Flamingo’s, dat met 3-6 verloor van Dindua. Coach Dick Bleek zag het niveau steeds verder afglijden. “Het was al met al een domper.”

zat1dinc

De 1-0 voorsprong voor Zaterdag1 kwam op naam van de laatste man van Dindua die met een bekeken kopbal zijn eigen doelman passeerde. Van de voorsprong kon echter niet lang worden genoten. Nog voor rust maakte Dindua drie doelpunten en leidde zo met 1-3. Een tekort aan spelersmateriaal zorgde er overigens voor dat een 53-jarige in de spits stond.

Tijdens de rust gaf Tufan aan dat hij niet meer verder kon en werd vervangen door de spits van de eerste helft. Even leek het nog goed te komen toen de aansluitingstreffer vlak na rust werd gemaakt maar nadat een houdbare bal de stand in 2-4 veranderde was het gebeurd. Flamingo’s wist nog eenmaal en Dindua nog tweemaal te scoren waardoor de eindstand op 3-6 werd bepaald.

zat1dinb


8 oktober, Kleine Sluis – Flamingo’s

Keeper Tufan was jarig. Vanwege een voetballende zoon diende hij vanuit Bloemendaal te komen. De A9 stond muurvast dus Tufan was wat later. Met de aanvang van de wedstrijd werd gewacht totdat Tufan gearriveerd was.

De opstelling van Dick Bleek: Tufan Kivancli, Frank de Boer, Ron Weinbrecher, Ton Vlaar, Michiel Kok, Remco van Herpen, Tim Schmidt, Rade Trifkovic, Dolf Henschen, Maurice Gijzen en Maarten de Vries.
Het werd 12-1, gefeliciteerd.

kleina

De eerste 20 minuten ging gelijk op maar nadat Kleine Sluis op 1-0 was gekomen en binnen een minuut op 2-0 kwam was het eigenlijk al over. Bij rust stond het 4-0.
De tweede helft was een drama, getuige de 12-1 eindstand. Maurice redde de eer maar vooral dankzij Tufan was de uitslag niet nog veel groter.

De clichés waren niet van de lucht .
Een collectieve off-day.
Massaal door de ondergrens gezakt.
Enigszins geflatteerd.
Het had niet gehoeven.
Het had ook andersom kunnen zijn.

Er werd gezucht, gescholden en gestaard. De enige manier om het achter ons te laten is om de volgende wedstrijd weer een knap resultaat neer te zetten. Dat moet dan gaan gebeuren in de aanstaande thuiswedstrijd tegen Dindua. Veel meer zinnigs valt er wat mij betreft niet over te zeggen.


Alkmaarsche Courant

Flamingo’s kende een beroerde middag. Kleine Sluis won met 12-1. “Ik kan veel excuses verzinnen, maar het was gewoon dramatisch”, aldus coach Dick Bleek. Maurice Gijzen redde de eer.


6 oktober, Zaterdag1 feliciteert Maarten de Vries

Vandaag stapte Maarten de Vries in het huwelijksbootje samen met zijn Dianne. Een kleine delegatie van Zaterdag1 toog naar Boerderij De Stadshoeve in Zunderdorp-Amsterdam om daar het feest bij te wonen.

Maarten, namens de rest van Zaterdag1, gefeliciteerd.

maartendeva


1 oktober, Flamingo’s – Wieringermeer

Voorafgaand aan het optreden van leider Dick Bleeks favoriete band New Model Army in Podium Victorie voltrok zich op ’t Lood een Griekse tragedie.

De voortekenen waren goed. Door allerlei last-minute-aanmeldingen, vrij uniek, bleek er plots op de ochtend voor de wedstrijd een luxe situatie te ontstaan waardoor er met Frank de Boer, Dolf Henschen en Valentino Dijkstra opeens een goed bezette bank gevormd kon worden. Ook Rade Trifkovic hees zich in wedstrijdkleding maar kon gespaard worden in de hoop dat zijn herstel bij rust het meest gebaat zou zijn. Dick hoefde verder dan ook niet veel te puzzelen en stuurde tegen het met zes punten uit vier wedstrijden in de middenmoot bivakkerende Wieringermeer de volgende elf de wei in: Tufan Kivancli, Remco van Herpen, Ron Weinbrecher, Bob Oomes, Baris Ozdemir, Srdjan Velinovic, Tim Schmidt, Maarten de Vries, Ingmar Zwagerman, Maurice Gijzen en Richard Rijsterborgh.

zat1wierbKlik op de foto’s voor een vergroting.

Flamingo’s hoopte de ongeslagen reeks van de afgelopen weken voort te kunnen zetten maar mocht na de beginfase weinig hoop koesteren op een positief resultaat. Het slordige spel bood weinig aanknopingspunten en het was dan ook niet verwonderlijk dat Wieringermeer aan de leiding kwam. Vlagger Jose Galan gooide nog wel zijn vlag de lucht bij een steekbal maar de uiteindelijk scorende aanvaller bleek zelf niet buitenspel gestaan te hebben. Na deze domper kwam Flamingo’s echter steeds beter in het spel en werd het, zeker vanuit corners, steeds gevaarlijker. Zowel Maarten als Srdjan kregen een goede kopkans, maar beiden kregen hun hoofd niet genoeg tegen de bal. De stand werd toch gelijk gebracht toen Bami met zijn rug naar de goal aangespeeld werd en hij wist te draaien en de bal vervolgens via de verre paal binnenschoof. Voor de pauze kwam Wieringermeer echter alweer op voorsprong toen de spits voor zijn mannetje kwam en alleen voor Tufan geen probleem had het net te vinden. Met de 1-2 stand werd rust bereikt.

zat1wiera

Maurice diende in de rust vanwege een voetballende zoon gewisseld te worden en verder wisselde Dick ook Remco. Valentino zou er na een kwartier nog voor Srdjan inkomen.

De tweede helft begon niet direct positief. Al na een paar minuten liep Bami na een vermeende elleboogstoot tegen een rode kaart aan zodat Flamingo’s, na het reeds genoemde uitvallen van Maurice, nu dus zonder de veel scorende voorhoede en met 10 man verder moest.

zat1wierc

Gelukkig ging het daarna beter. Wieringermeer kwam eerst nog wel op een 1-3 voorsprong na een dekkingsfoutje maar vervolgens herpakte Flamingo’s zich. Maarten stond op. Althans, hij ging liggen, nadat hij in het strafschopgebied van Wieringermeer ten val werd gebracht. De scheidsrechter honoreerde de actie met een strafschop die door Dolf onder de keeper door het doel in geschoven werd. Verwoed ging Flamingo’s, met de beperkte middelen die het had, op zoek naar een gelijkmaker terwijl achterin met elastiek en paperclips de boel bij elkaar gehouden werd. Ingmar werd, na wederom een sterke actie, op een meter of 20 van het doel gevloerd. Maarten belastte zich met de klus en schoot de vrije trap prachtig met een strakke bal de kruising in en tekende daarmee de voor schier onmogelijke gehouden 3-3 aan.

In het restant van de wedstrijd, nog een kleine 20 minuten, was het alle zijlen bijzetten en vrouwen en kinderen eerst. Sporadisch kon er voorin nog gevaar gesticht worden maar de ene keer dat Maarten na een verre trap van Tufan één op één dreigde te komen gooide de Wieringermeer-vlagger roet in het eten.

zat1wiere

De 86ste minuut brak aan. Wieringermeer zette weer aan voor een aanval en met een steekbal werd een scherp staande aanvaller gevonden die op de rand van buitenspel achter de verdediging opdook. De vlag bleef omlaag, de bal werd teruggetrokken en vervolgens binnen gelopen voor de 3-4.
In deze stand kwam verder geen wijziging zodat de teleurstelling overheerste. De rest van de avond maakte een hoop goed, maar ja ….

Volgende week reizen we af naar Anna Paulowna om het tegen het lastige Kleine Sluis op te nemen.


24 september, Alkmaarsche Boys – Flamingo’s

Dolf en Srdjan rijden al jaren samen naar de voetbal.
Srdjan zit thuis op Dolf te wachten.
Dolf staat met zijn auto bij Srdjans huis.
Srdjan belt Dolf om te vragen waar hij blijft.
Dolf zegt dat hij voor de deur staat.
Srdjan ziet hem niet.
Dolf toetert.
Srdjan hoort geen toeter.
Dolf zegt dat hij achter de auto van Srdjan staat.
Srdjan zegt dat hij inmiddels naast zijn auto staat.
Dolf leest het kenteken op.
Srdjan zegt dat hij een heel ander kenteken heeft.
Dolf staat voor het oude huis van Srdjan…
Srdjan en Dolf zijn ‘iets later’.

Leider Dick Bleek, normaal niet vies van een keiharde sanctie, zag zich door tennistoernooien, naderende loopevenementen, verjaardagen en vrijgezellenfeestjes geconfronteerd met 1 wissel in de persoon van de al enige tijd gestopte, voormalig keeper, Nick Hoogland en zag zich dus genoodzaakt de twee querulanten gewoon in de basis op te nemen. In de o zo belangrijke derby tegen de Boys dienden de volgende elf het dan ook te klaren: Tufan Kivancli, Remco van Herpen, Ron Weinbrecher, Ton Vlaar, Bob Oomes, Michiel Kok, Tim Schmidt, Srdjan Velinovic, Dolf Henschen, Maurice Gijzen en Richard Rijsterborgh.
Ook de Boys kende zo zijn personele problemen en gezien de stand op de ranglijst (nul punten uit drie wedstrijden) en de afloop van onderstaande wedstrijd kunnen we alleen maar hopen dat zij het seizoen zullen uitspelen.

boys2016a

Met prachtig nazomer weer vond de wedstrijd zijn aanvang. Zonder tot bijzonder goed voetbal te komen wist Flamingo’s in het eerste deel van de partij licht voordeel te halen waarbij er echter wel aan beide zijdes enige kansen genoteerd konden worden. Tufan hield zijn doel echter schoon zodat Flamingo’s op voorsprong kon komen nadat Maurice met buitenkant rechts een voorzet afleverde die door Bami bij de tweede paal binnengelopen werd voor de 0-1. Niet veel later zorgde diezelfde Bami ook voor de 0-2 door een diepe bal keurig in de verre hoek af te ronden. Meer doelpunten werden er niet uit het overwicht gehaald zodat hiermee ook de ruststand bereikt was.

Alkmaarsche Boys kwam met nieuw elan de kleedkamers uit. De inmiddels ingebrachte wisselspelers betekenden zeker geen verslechtering en aangezien het gat maar twee doelpunten bedroeg was er nog genoeg reden tot hoop. Het offensief van de Boys betaalde zich uit en na ongeveer een kwartier viel dan ook de aansluitingstreffer. Flamingo’s was het initiatief duidelijk kwijt en speelde ongeïnspireerd zodat de gelijkmaker niet uit kon blijven. Deze viel ruim een kwartier voor tijd nadat Ton de bal tegen zijn arm gekregen had, de scheidsrechter de bal op de stip legde en de strafschop benut werd. Hierna leek Flamingo’s wakker geschut en pakte het de draad van voor de rust weer op. Dit leverde al snel een doelpunt op toen Maurice langs zijn verdediger snelde en de bal langs de keeper schoof en daarmee de stand dus op 2-3 bracht.

boys2016b

Nick had inmiddels het strijdperk betreden ten faveure van Remco. Dat deze laatste het veld verliet was niet zozeer het gevolg van een doordacht plan maar meer van alert reageren daar hij vanaf zijn positie aan de rechterkant al zo’n beetje in de dug-out zat toen andere gegadigden voor de wissel er pas achter kwamen dat Nick ingebracht zou worden.

boys2016c

Met nog zo’n zeven minuten te gaan zette Alkmaarsche Boys nog een keer aan. Een schot op doel werd geblokkeerd maar de door de Boys, vanwege een vermeende handsbal, gereclameerde pingel werd door de scheidsrechter niet gegeven. Dit was voor een aanvaller van de Boys reden om heel boos te worden. Zijn protesten werden door de scheidsrechter gehonoreerd met een gele kaart wat blijkbaar aanleiding was om nog bozer te worden. De scheidsrechter voelde zich hierdoor uiteindelijk zo bedreigd dat hij het veld af stapte en besloot de wedstrijd verder te staken. Erg jammer dat dit zo moest gebeuren, de wedstrijd gaf verder weinig aanleiding tot overdreven emoties.

De consequenties van de staking zijn bij het ter perse gaan van dit verslag nog niet bekend maar met potlood zijn de 3 punten wel vast bijgeschreven. Ondanks een ongeslagen reeks van inmiddels vier wedstrijden staan we echter op de 10de plek daar we officieel nog maar drie punten uit 3 wedstrijden hebben. We gaan verder tegen het vorig jaar uit de derde klasse gedegradeerde Wieringermeer.


Derby van de Overdie haalt het laatste fluitsignaal niet

De derby tussen Alkmaarsche Boys en Flamingo’s heeft het einde niet gehaald. Vlak voor tijd vond de scheidsrechter dat er teveel comentaar op zijn leiding was geweest en hij besloot bij een 2-3 stand de strijd te staken. “Al zal dit wel de eindstand worden”, denkt Teun Naber van de thuisclub. “Want beide teams zullen toch niet mee gaan doen bovenin. Wel jammer dat het zo eindigde.” Richard Rijsterborgh (2) en Maurice Gijzen scoorden voor de bezoekers. Brahim Bakni (2) voor de thuisclub, waarvan een uit een penalty.

ab


17 september, Flamingo’s – De Zouaven

Leider Dick Bleek liet er geen misverstanden over bestaan wat zijn gedachtes waren over de twee behaalde punten uit twee wedstrijden en over wat de ambities zijn. Hij wisselde rigoureus en bracht met Michiel Kok en Ingmar Zwagerman twee debutanten binnen de lijnen. Marco Ghiglioni, die in de afgelopen twee seizoenen een cultstatus binnen Zat 1 en de 4de klasse A wist te bereiken, dwong een transfer af naar Zondag 2 en zal, samen met zijn unieke verzameling boxershorts, dit seizoen node gemist worden. De startende elf werd gevormd door: Tufan Kivancli, Michiel Kok, Ron Weinbrecher, Bob Oomes, Baris Ozdemir, Srdjan Velinovic, Tim Schmidt, Maarten de Vries, Ingmar Zwagerman, Maurice Gijzen en Richard Rijsterborgh.

zat1zouab

Tegenstander De Zouaven werd vooral gevreesd vanwege doelpuntenmachine Jan de Bruin die er vorig seizoen met acht doelpunten, keurig verdeeld over de twee wedstrijden, voor een groot deel verantwoordelijk voor was dat de zes punten in Grootebroek bleven. Deze middag bleek hij er niet bij te zijn wat enige hoop gaf op een beperkt aantal tegendoelpunten.

zat1zouac

Het werd uiteindelijk 6-6, een bizarre uitslag. Verdedigend liet men inderdaad hier en daar een staakje vallen en de aanvallers leefde zich lekker uit. Het scoreverloop en hoe de doelpunten precies gemaakt werden is soms een beetje lastig te onthouden bij zo’n stormvloed aan doelpunten. Als ik het goed heb werd het 0-1 om via 2-1 naar een 2-3 ruststand te gaan. De goals van Flamingo’s kwamen volgens mij van Bami en Maurice waarbij één van de twee een eigenaardig lobje was. Na rust schoot Flamingo’s furieus uit de startblokken en boog het de achterstand om in een 5-3 voorsprong via twee goals van Maarten (met rechts en met het hoofd) en een benutte strafschop, na een overtreding op Srdjan, van Bami. Op dit punt had de wedstrijd in het slot gegooid moeten worden en de eerste winst dit seizoen over de streep getrokken moeten worden. Een enigszins naïeve spelopvatting zorgde er echter voor dat De Zouaven in de wedstrijd bleef en weer op gelijke hoogte kwam, onder andere via een fraai binnen gekrulde vrije trap. Valentino Dijkstra en Dolf Henschen vielen nog in voor Michiel en Srdjan. Beide teams bleven voor de winst spelen zodat het tot het eind toe spannend bleef. Flamingo’s kwam door wederom Bami op een 6-5 voorsprong maar Zouaven wist met nog een minuut of 10 te gaan opnieuw gelijk te maken. In het laatste deel van de wedstrijd kregen beide teams nog de kans om de wedstrijd te beslissen maar gescoord zou er niet meer worden.

zat1zouaa

Volgende week gaan we verder met de derby tegen en bij Alkmaarsche Boys, tijd om de eerste driepunter binnen te halen.


10 september, Flamingo’s – Alcmaria Victrix

Reikhalzend werd er uitgekeken naar de eerste derby van het seizoen tegen een der favorieten voor de titel in de 4de klasse A. Alcmaria was het seizoen met een 0-4 nederlaag tegen Kleine Sluis echter slecht gestart, dus verwachte leider Dick Bleek een op revanche beluste tegenstander. Eerst diende hij echter nog een aantal personele uitdagingen af te handelen daar een, ondanks de afwezigheid van de vakantie vierende Frank de Boer, dreigend overschot aan spelers weer een compleet andere aanpak vereist dan het op het laatste moment regelen van volwaardige spelers. Toen uiteindelijk de rookwolken opgetrokken waren en er 14 man in de kleedkamer zat diende hieruit nog een basis-elf gedestilleerd te worden. Nadat ook dit obstakel genomen was mocht verwacht worden dat de volgende elf dan ook scherp aan de wedstrijd zouden beginnen: Tufan Kivancli, Baris Ozdemir, Ron Weinbrecher, Ton Vlaar, Bob Oomes, Rade Trifkovic, Tim Schmidt, Maarten de Vries, Srdjan Velinovic, Maurice Gijzen en Richard Rijsterborgh.
Niets was minder waar. Net als in de wedstrijd van vorige week tegen Blauw Wit keek Flamingo’s ook nu weer binnen 2 minuten tegen een achterstand aan. Na een slordigheid in de passing en een makkelijk gegeven, indirecte, vrije trap op de rand van de 16 verzuimde Flamingo’s de juiste afstemming te vinden in het onschadelijk maken van het gevaar. Daar waar in de muur overeenstemming was dat Maarten richting bal zou sprinten, was hijzelf daarover niet geïnformeerd en dan ook al meer bezig met een eventuele omschakeling. Gevolg was dat het balletje breed rustig aangenomen kon worden en langs de muur en Tufan in het net gekruld werd.

zat1victri1Klik op de foto’s voor een vergroting.

Het kostte Flamingo’s gelukkig niet meer dan 15 minuten om zich weer terug in de wedstrijd te knokken. Na een dik kwartier kreeg Bami de bal in het strafschopgebied aangespeeld en wist hij van zijn tegenstander weg te draaien die hem vervolgens alleen maar met een overtreding kon stoppen. De daaropvolgende strafschop werd door hemzelf feilloos binnengetrapt.

In het daaropvolgende kwartier veranderde de wedstrijd in een snelkookpan. Flamingo’s kwam via wederom Bami, na een sterke actie en dito breed leggen van Maurice, op een 2-1 voorsprong. Deze voorsprong werd echter al snel weer door Alcmaria te niet gedaan toen een vloeiende aanval door de verdediging sneed en de bal uiteindelijk bij de tweede paal binnengelopen werd. Flamingo’s diende daarna een gevoelig verlies te nemen doordat Rade geblesseerd uit diende te vallen nadat hij bij een verdedigende actie vol in de rug gelopen werd en door Remco van Herpen vervangen diende te worden. Het liet zich echter niet uit het veld slaan en nadat Maarten een goed actie in het strafschopgebied zag stranden was het in de rebound toch nog Maurice die Flamingo’s binnen het half uur op een 3-2 voorsprong zette.

zat1victri2

Hierna leek de wedstrijd in wat rustiger vaarwater te komen en leek de thuisploeg de voorsprong mee de rust in te gaan nemen totdat een goede crossbal vlak voor rust achter de verdediging viel. De vrijstaande aanvaller schoot tegen de paal maar via de rug van Tufan verdween de bal ongelukkigerwijs alsnog in het doel en gingen de partijen met een 3-3 stand aan de thee.

Terwijl het publiek zich opmaakte voor een vermakelijke tweede helft werd in de kleedkamers de organisatie beter neergezet. Dit leidde ertoe dat er na rust beduidend minder spektakel geboden werd. Alcmaria was de bovenliggende partij maar wist weinig echt gevaarlijk te worden al kwam het met een vrij trap die de bovenkant van de lat toucheerde nog aardig dichtbij en moest ook Tufan nog een enkele keer gestrekt gaan. Flamingo’s zette hier niet veel tegenover. Srdjan kreeg nog een aardige mogelijkheid maar het vermoeide lichaam wist met de fraaie voorzet geen raad en zijn uithaal verplaatste slechts lucht. Met kramp diende hij dan ook direct daarna vervangen te worden door de debuterende Valentino Dijkstra. Na goed doorzetten van Remco leek Flamingo’s toch nog aan een goaltje te komen maar Maurice kon net geen teen tegen zijn voorzetje krijgen zodat de bal tergend langzaam voor het doel langs rolde. Dick gebruikte uiteindelijk zijn laatste wissel, Youssef Fakir, niet en nam daarmee een moeilijke beslissing die uiteindelijk hopelijk voor alle partijen toch goed uit zal pakken.

zat1victri3

In de 3-3 ruststand kwam dus in de tweede helft geen verandering meer zodat Flamingo’s na 2 wedstrijden evenveel punten heeft. Vorig seizoen hadden we na 2 wedstrijden 3 punten, aan de andere kant behaalden we toen in de tot nu toe gespeelde wedstrijden (Blauw Wit uit, Alcmaria thuis) nul punten. Kies zelf maar of het glas half vol of half leeg is.


Flamingo’s 64 Zat 1 seizoen 2016/2017

Het nieuwe seizoen leek op voorhand op het lijf geschreven voor de selectie van Dick Bleek en Ron Weinbrecher. Het geringe aantal clubs (12, tegen bijvoorbeeld 14 vorig jaar) en het grote aantal derby’s (AFC ’34, Alkmaarsche Boys en Alcmaria Victrix) deden de verwachtingen ten aanzien van het aantal blessures en mate van motivatie tot grote hoogte stijgen. Mochten er ooit doelen gesteld worden dan zou een periodetitel daarvoor ook dit jaar weer in aanmerking komen en een enkele stoutmoedige dacht wellicht aan meer. Uiteindelijk blijft het uitgangspunt toch om iedere wedstrijd te starten met de intentie die te winnen. De selectie werd voornamelijk in de breedte uitgedijd, alhoewel Srdjan nog redelijk op gewicht vanuit het Servische terugkwam, en vol verwachting werd uitgekeken naar de inbreng van de nieuwe namen die we in de loop van het seizoen nog tegen zullen komen. In de voorbereiding werd weer twee keer per week getraind maar mede door wat late afzeggingen kwam het dit jaar niet tot een oefenwedstrijd.

3 september, Blauw Wit (W) – Flamingo’s

Ondanks de brede selectie en de dreiging aan het begin van de week om mensen af te moeten zeggen was het uiteindelijk weer de gebruikelijke chaos om elf representatieve spelers op tijd aan de aftrap te laten verschijnen. Keeper Tufan en Bob arriveerden zoals gebruikelijk ‘wat later’, zodat de scheidsrechter voor het begin floot terwijl Bob zijn shirt aantrok en het veld op liep. Nieuwkomer Valentino Dijkstra bleek direct een aanwinst te zijn door tegen tweeën nog rustig te appen dat hij op het punt stond vanuit huis te vetrekken. De rest van de selectie was op dat moment echter al lang en breed in West Knollendam gearriveerd en toen dit ook tot Valentino doordrong kregen zijn appjes plotseling een toch wat paniekerigere toon. Hij begon in ieder geval met Baris Ozdemir en Dolf Henschen op de bank zodat de volgende elf aan de wedstrijd begonnen: Tufan Kivancli, Frank de Boer, Ron Weinbrecher, Bob Oomes, Youssef Fakir, Srdjan Velinovic, Tim Schmidt, Maarten de Vries, Rade Trifkovic, Maurice Gijzen en Richard Rijsterborgh.

bwdzat1Klik op de foto’s voor een vergroting.

Vorig seizoen werd uit bij Blauw Wit nog enigszins onfortuinlijk met 2-1 verloren en het gevoel was dat er deze middag zeker iets te halen viel. Met prachtig weer en op een heerlijke grasmat vond de wedstrijd een aanvang en werd begonnen aan wat hopelijk weer een memorabel seizoen zal worden.
Vanaf de eerste minuut waren alle ingrediënten hiervoor in ieder geval alweer direct aanwezig. Flamingo’s kreeg een vrij trap in de buurt van het vijandelijke strafschopgebied maar toen deze wat haastig en vervolgens ook nog matig genomen werd kon Blauw Wit direct counteren. Met twee passes werd er door de verdediging gesneden waarbij er hier en daar wat aanmerkingen gemaakt zouden kunnen worden op de positionering van een enkeling. Gevolg was echter dat de rappe rechtsbuiten alleen op Tufan af kwam. Deze kreeg vervolgens nog wel zijn handen tegen het schot maar niet genoeg om de bal buiten het doel te duwen. Deze viel echter in het zijnetje binnen zodat binnen 2 minuten de stand op 1-0 voor Blauw Wit kwam. Welkom in het nieuwe seizoen. Deze stand zei verder natuurlijk niet zoveel over de werkelijke krachtsverhoudingen en in de loop van de eerste helft werd duidelijk dat de teams aan elkaar gewaagd waren. Blauw Wit hanteerde een tactiek waarbij het in balbezit geduldig wilde opbouwen en Flamingo’s uit de tent probeerde te lokken terwijl het zich bij balbezit van Flamingo’s terugtrok op eigen helft. Hierdoor, en mede door het warme weer, voltrok zich een wedstrijd die zich in niet al te hoog tempo voltrok en waarbij de kansen ontstonden uit goed geplaatste plaagstoten. Met name Flamingo’s kreeg in de eerste helft nog een aantal goede mogelijkheden om de stand gelijk te trekken maar de aanvallers wisten het net nog niet te vinden.

bwbzat1

Dick wisselde in de rust slechts Baris voor Youssef en liet het verder allemaal lekker op zijn beloop.
In de tweede helft wijzigde het spelbeeld in eerste instantie weinig maar naarmate de tijd vorderde diende Flamingo’s meer en meer risico’s te nemen om een resultaat te halen. Behalve dat deze risico’s een legio aan kansen opleverde, waarbij zowel Rade, Maarten, Bami als Maurice nog steeds het net niet wisten te vinden, gaf het ook Blauw Wit meer ruimte in de counter. Een enkele maal mocht Flamingo’s dan ook de handen dicht knijpen dat de achterstand niet vergroot werd, met name na een situatie waarin binnen luttele seconden de binnenkant van de paal alsmede de lat geraakt werd. De tijd begon inmiddels aardig te dringen en bij een laatste corner werd Jan en Alleman naar voren gestuurd maar was het toch uiteindelijk gewoon weer Maurice die de gelijkmaker aantekende. Dat het deze keer met het hoofd gebeurde was wat mij betreft een primeurtje. De voor Srdjan ingevallen Dolf had zich vervolgens voor de zoveelste maal onsterfelijk kunnen maken in een Flamingo’s-shirt maar zijn bekeken schotje in de slotminuut strandde in een mêlee van benen zodat de 1-1 stand tot het eindsignaal gehandhaafd bleef.

bwczat1

Volgende week startte we op eigen veld direct met de eerste derby, en wel tegen Alcmaria Victrix dat op de openingsdag een gevoelige 0-4 nederlaag tegen Kleine Sluis te verwerken kreeg en dus gebrand zal zijn op eerherstel.


| Mail de Webmaster | Copyright © 2011 Alle rechten voorbehouden. | Website door R. Kerver |